Ο Τελευταίος Κολοκοτρώνης...!

Time to read
less than
1 minute
Read so far

Ο Τελευταίος Κολοκοτρώνης...!

Απρίλιος 19, 2013 - 13:45
3 σχόλια

Γυρίζουμε έναν αιώνα πίσω και ακουμπάμε στον Αο Βαλκανικό Πόλεμο... Στις 5 Οκτωβρίου 1912 η Ελλάδα κήρυξε τον Πόλεμο κατά της Τουρκίας, με βασιλιά τον Γεώργιο Α΄ και πρωθυπουργό τον Ελευθ. Βενιζέλο. Την ίδια μέρα αποπλέει ο Ελληνικός στόλος από το Φάληρο και στις 6 Οκτ. εξορμά ο Στρατός Θεσσαλίας με στόχο την κατάληψη της Μακεδονίας. Την προηγούμενη μέρα έρχονται, από την Κρήτη, 2.529 άνδρες, στον Πειραιά, και οργανώνονται, και συγκροτείται, τάχιστα, το πρώτο Σύνταγμα Κρητών! Από αυτό, το Σύνταγμα, στέλνεται τμήμα, στη Λάρισα, την 7η Οκτ. και οργανώνεται (11-10-12) το 1ο Ανεξάρτητο Τάγμα Κρητών• Διοικητής ορίζεται ο Ταγματάρχης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ του ΠΑΝΟΥ!!!

[Ο Πάνος ή Παναγιωτάκης (1836-1893) ήταν γιος που απόκτησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, σε ηλικία 66 ετών, με την καλόγρια Μαργαρίτα Αγγελή Βελισσάρη, όταν ήταν εξόριστος στην Ύδρα• η καταγωγή της Μαργαρίτας, ασφαλώς, ο Φάλανθος... στα κατώμερα οι δικοί της... Η γυναίκα του, Αικ. Καρούζου (από Φάλανθο κι αυτή) που είχε παντρευτεί το 1790, είχε ήδη αποθάνει στη Ζάκυνθο. Τον Πάνο ή Παναγιωτάκη, ο Θ.Κ. τον βάφτισε σε ανάμνηση του πρώτου παιδιού του, Πάνου, που δολοφονήθηκε στις 13-11-1824, σε ηλικία 24 ή 26 ετών, στου Θάνα πηγαίνοντας στο στρατόπεδο, του πατέρα του, στη Συλίμνα... Τον εξώγαμο, αυτόν, γιο του, τον νομιμοποίησε στη συνείδηση του λαού της Αρκαδίας, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του, περιφέροντάς τον στα χωριά της Γορτυνίας, στα καπούλια του αλόγου του δεμένο, με ζώνη, από το σώμα του και γνωρίζοντάς τον, στους φίλους και γνωστούς του, ως κανονικό παιδί του. Επίσης, τον αναγνώρισε, νομικά, παιδί του με την από 3-5-1841 διαθήκη του...].

Ο Πάνος Κολοκοτρώνης ήταν αξιωματικός του Πυροβολικού, έμπιστος των Ανακτόρων και του βασιλέως Γεωργίου Α΄ (1865-1875) και Υπασπιστής του (1879-1881), Διοικητής της Σχολής Ευελπίδων (1881-1886) και Διοικητής του 2ου Συντάγματος Πυροβολικού (1886-1893) οπότε και πέθανε.
Ο γιος του, ΓΕΩΡΓΙΟΣ, γεννήθηκε την 31-10-1866 και, σύμφωνα με τον Αντιστράτηγο Ι.Σ. Αλεξάκη, Ανθ/χαγό, επ’ ανδραγαθία, τότε, του 1ου Λόχου του Τάγματος Ευζώνων, φοίτησε, και αυτός, όπως ο πατέρας του, στη Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου απεφοίτησε ως Ανθ/γός Πεζικού (1888). Με το βαθμό, αυτό, κατέβηκε στην Κρήτη, κατά την τελευταία Κρητική επανάσταση (1897)• έπειτα Υπολ/γός (1898) και Λοχαγός (1904) έλαβε μέρος στο Μακεδονικό αγώνα (1903-8), διετέλεσε, κατόπιν, Ταγ/χης (1910), Στρατιωτικός ακόλουθος στο Λονδίνο, απ’ όπου ανακλήθηκε, με την επιστράτευση, και με παράκλησή του, τού ανατέθηκε Τάγμα...
Ήταν, τότε, 46 ετών –φαινόταν μεγαλύτερος- και άγαμος. Μετρίου αναστήματος, με παράστημα όχι ευσταλές, σπάνια καθόταν όρθιος ευθυτενής, αλλά με λυγισμένο το ένα γόνατο. Αν και ήταν καλός ιππέας, δεν άφηνε το άλογό του να τρέξει (είχε ωραίο άλογο, δικό του, τη φοράδα «Μαρίκα»). Ήταν μελαχρινός με ρυτίδες στο πρόσωπο, μουστάκι ατημέλητο, αδρά χαρακτηριστικά, συμπαθής φυσιογνωμία. Πατριώτης ενθουσιώδης, φιλότιμος και γενναίος. Είχε στρατιωτική θεωρητική μόρφωση καλή. Γνώριζε τους κανονισμούς... Αγαπούσε την Κρήτη και τους Κρητικούς για τη φιλοπατρία τους, φιλοτιμία, ανδρεία, φιλοξενία... Αυτοεπικαλούταν «Κρητικός»!
Το γνώριμό του, Ανεξάρητο Τάγμα Κρητών, υπό τη διοίκηση, του Γιώργη (όπως τον αποκαλούσαν) Κολοκοτρώνη, εισέρχεται πρώτο στη Θεσσαλονίκη! Μετέχει στην Απελευθέρωση της Χαλκιδικής για επιβολή της τάξεως και τη διαρκή παρακολούθηση των Βουλγάρων...
Εξελίσσεται ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος και βρισκόμαστε στο ύψωμα 1378 στο οποίο, ύψωμα, εξελίχθηκε μια τραγωδία που, εκτός του Βελισσαρίου (Δ/τής του 9ου Τάγματος Ευζώνων) συμπεριέλαβε και το Γ. Κολοκοτρώνη...!
«... Τον ταγματάρχην μου Κολοκοτρώνην Γ. είδον τελευταίαν φοράν κατά την συνάντησιν των, αν/ρχου Παπαδόπουλου, ταγ/χου Βελισσαρίου Ι. και ταγ/χου Κολοκοτρώνη Γ....» λέει ο Ανθ/γός του, Ι.Σ. Αλεξάκης... Και συνεχίζει, ο Αλεξάκης: «Επακολούθησεν δεινός αγών του Λόχου μου κατά... Ο Ταγματάρχης τότε, παραλαβών την καταφθάνουσαν ετέραν 2αν Διλοχίαν έσπευσεν εις ενίσχυσίν μου... Αλλ’ ατυχώς, όταν έφθασεν επί της νοτιωτέρας και χαμηλοτέρας κορυφής, και ανατολικώτερον αυτής, εδέχθη το πλήγμα εχθρικής οβίδας και ή έπεσεν άπνους ή διακομιζόμενος προς τον Σταθμόν Επιδέσεως, του Ονιάρ Μαχαλά, εξέπνευσεν καθ’ οδόν όπου και ετάφη...»!
Ο Κολοκοτρώνης τάφηκε στο ΒΔ άκρο του ΒΔ Συνοικισμού του Ονιάρ Μαχαλά... Τάφηκε το πρωί της 13-7-13 (το σκαρίφημα σχεδίασε ένας αξιωματικός και το παρέδωσε, πολύ αργά, στον Βλαδιμ. Κολοκοτρώνη... και είναι η χοντρή κουκίδα αριστερά της τομής των δύο ατραπών...).
Αγαπητοί φίλοι, μετά 100 χρόνια, από το 1913, είναι ελεύθερη πλέον η διακίνησή μας, προς και από Βουλγαρία... Μήπως οι Αρχές μας... δηλ. ο Δήμος Τρίπολης, η Περιφέρεια Πελ/νήσου, αλλά και η Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος, οι Ομογενείς μας... μπορούν να ενεργήσουν ώστε, κατά πρώτο να εξευρεθεί ο τάφος και κατά δεύτερο να γίνει η ανακομιδή των λειψάνων στην Τρίπολη;

Υ.Γ. Το ανωτέρω κείμενο είναι κατά πολύ «σφραγιασμένο»... αφού νύξη, ως Εφημερίδα, θέλαμε να δώσουμε... Είναι πολυσέλιδο (με φωτο και χάρτες) και ανήκει στον Φαλάνθιο (Χρυσοβίτσι) Αξιωματικό που υπογράφει με το ψευδώνυμο «Χρυσοβιτσιώτης» (Γ. Πραχαλιάς) που, πρόπερσι, απάγγειλε, τον Πανηγυρικό της Ημέρας στον Ι.Ν. Ταξιαρχών Τρίπολης κατά την «25η Μαρτίου»... Έχει βοηθηθεί, κατά πολύ από τον Αντιστράτηγο ε.α. Ι.Σ. Αλεξάκη και το βιβλίο του, από τον Αργ. Βουρνά (Συλλογές»)... Πάντως, τον ευχαριστούμε –πολύ ωραία, δουλειά...- για την εμπεριστατωμένη αναφορά... του! Ας δούμε και το σχετικό απόσπασμα, από τον Πανηγυρικό του:
«Του χρόνου το 2013, συμπληρώνονται 100 χρόνια από τους Βαλκανικούς πολέμους και τον Ιούλιο του 1913, όταν στην τρομερή μάχη των στενών της Κρέσνας, στο σημείο εδάφους της Βουλγαρίας, έπεσε ηρωικά ο εγγονός του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ο θρυλικός Ταγματάρχης Γεώργιος Κολοκοτρώνης. Αυτό το παλικάρι κοιμάται από τότε σε μια χορταριασμένη πλαγιά στο βουνό της Αρισβάνιτσας στη Βουλγαρία και περιμένει 100 χρόνια την πατρίδα του να τον πάρει στα χέρια της και να τον βάλει να ξαπλώσει μαζί με τον παππού του το Θοδωρή, εκεί που πραγματικά ανήκει, στη γη της Τριπολιτσάς. Ας τον φέρουμε πίσω και ας καλέσουμε όλους τους Έλληνες εδώ, να δουν ότι η Ελληνική σημασία παραμένει στον ιστό της.»

 

Πηγή:Οδός Αρκαδίας

Ειδήσεις: 
Tags: 

3 Σχόλια

Ο Βλαδίμηρος Κολοκοτρώνης που πέθανε το 1971 δεν ήταν απόγονος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη;

ναι , ηταν , ομως δεν ηταν στρατιωτικος, οπως ο Γεωργιος. Ο ταφος του Βλαδιμηρου ειναι στο Α' Νεκροταφειο Αθηνων, κοντα στο Κενοταφιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Καλησπέρα σας, Ενδιαφέρομαι για το σκαρίφημα ταφής του Γ. Κολοκοτρώνη. Πρόσφατα ήμουν στον Ονάρ Μαχαλά και έμαθα πως αλλού ετάφηκε ο Γ. Κολοκοτρώνης. Ευχαριστώ.