Νικηταράς: Ο «Τουρκοφάγος» της Ελληνικής Επανάστασης

Νικηταράς: Ο «Τουρκοφάγος» της Ελληνικής Επανάστασης

Απρίλιος 25, 2014 - 09:02
1 σχόλια

Στην προσπάθειά μας να συνεχίσουμε τα πολιτιστικά αφιερώματα του τόπου μας, σεβόμενοι την παράδοση και την Ιστορία μας, αυτή τη φορά «φιλοξενούμε» στο ArcadiaPortal, το άγαλμα του Νικηταρά , το οποίο βρίσκεται στο χωριό Τουρκολέκα, του Δήμου Φαλαισίας της Μεγαλόπολης, στον τόπο καταγωγής δηλαδή, αυτού του ένδοξου αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς ή «Τουρκοφάγος», γεννήθηκε το 1782 στη Νέδουσα, ένα μικρό χωριό που βρίσκεται στους πρόποδες του Ταϋγέτου. Ήταν ανιψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, του «πατέρα» της Ελληνικής Επανάστασης.

Το 1805, κατά τον ανηλεή διωγμό των κλεφταρματολών της Πελοποννήσου, ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους και ο Νικηταράς ακολούθησε τον θείο του Κολοκοτρώνη στα Επτάνησα, όπου εντάχθηκε στα ρωσικά τάγματα, προκειμένου να πολεμήσει κατά του στρατού του Ναπολέοντα.

Ο γενναίος οπλαρχηγός δεν ήταν απλά ένας τυχαίος διεκδικητής της Ελευθερίας του Έθνους. Συντηρούσε δικό του σώμα ενόπλων που προέρχονταν από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Με την έκρηξη της Επανάστασης, στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 12 - 13 Μαΐου 1821 (είχε προηγηθεί μια συμπλοκή στο Λεβίδι τον Απρίλη), ο Νικηταράς που κρατούσε με 200 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 6.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό. Επειδή έπεσαν πολλοί Τούρκοι από το χέρι του σ' εκείνη τη μάχη, οι άντρες του τον ονόμασαν Τουρκοφάγο. Διακρίθηκε και στις μάχες που ακολούθησαν, όπου συνεργάστηκε με το θείο του, κυρίως δε στην πολιορκία και την άλωση της Τρίπολης.

                                        Νικηταρά - Νικηταρά
                                        πού 'χεις στα πόδια σου φτερά
                                        και στην καρδιά ατσάλι

Όταν η Τρίπολη καταλήφθηκε από τους Έλληνες, δε ζήτησε κανένα λάφυρο για τον εαυτό του και όταν του πρόσεφεραν ένα αδαμαντοκόλλητο σπαθί, το έκανε δώρο στην προσωρινή κυβέρνηση. Όταν οι Έλληνες κατέστρεψαν τη στρατιά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων, ο Νικηταράς μαζί με τους Δημήτριο Υψηλάντη και Παπαφλέσσα, είχε καταλάβει τη χαράδρα γύρω από τον Άγιο Σώστη, απ' όπου θα περνούσαν οι Τούρκοι, τους προκάλεσε δε μεγάλη καταστροφή. Καθώς ο Δράμαλης υποχωρούσε προς το Άργος, ο Νικηταράς κατέλαβε την οχυρή θέση Αγινόρι και σκότωσε πολλούς Τούρκους που προσπάθησαν να διαφύγουν μέσω αυτής. Συνετέλεσε στο να υποχωρήσει τελικά ο Δράμαλης, υφιστάμενος πανωλεθρία. Στη μάχη αυτή πήρε και το όνομα Τουρκοφάγος, καθώς, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, έσπασε τρεις πάλες με τη δύναμη με την οποία χτυπούσε. Στο τέλος της μάχης το χέρι του είχε μαρμαρώσει και δεν μπορούσε να αφήσει την πάλα.(26 - 28 Ιουλίου 1822).
Ο Νικηταράς πήρε μέρος σε πολλές ακόμη μάχες μέχρι που απελευθερώθηκε η Χώρα. Επί Καποδίστρια και Όθωνα άνηκε στο κόμμα των Ναπαίων (Ρωσόφιλων). Η ελληνική κυβέρνηση, φοβούμενη ότι το ρωσόφιλο κόμμα επεδίωκε να αντικαταστήσει τον βασιλιά Όθωνα με κάποιον Ρώσο πρίγκιπα, συνέλαβε το Νικηταρά το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, την οποία εξέτισε στις φυλακές της Αίγινας.

Όταν αποφυλακίστηκε, η υγεία του ήταν εξασθενημένη από τα βασανιστήρια που υπέστη κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του. Έπασχε από ζάχαρο χωρίς να το γνωρίζει, με αποτέλεσμα να χάσει σε μεγάλο βαθμό την όρασή του. Βίωσε την αχαριστία και την αγνωμοσύνη της ελληνικής πολιτείας, η οποία του αρνήθηκε μια αξιοπρεπή σύνταξη, ώστε να ζει αυτός και η οικογένειά του ευπρεπώς και, αντί αυτού, του χορηγήθηκε "άδεια επαιτείας" στον ναό της Ευαγγελίστριας κάθε Παρασκευή. Το 1843, όταν ο βασιλιάς Όθωνας αναγκάστηκε να δώσει Σύνταγμα στην Ελλάδα, του απονεμήθηκε ο βαθμός του υποστράτηγου μαζί με μία πενιχρή σύνταξη. Πέθανε το 1849 σε ηλικία 67 ετών. Τελευταία του επιθυμία ήταν να ταφεί δίπλα στον Κολοκοτρώνη, όπως κι έγινε.

Δυστυχώς, όπως συνέβη με πολλούς Έλληνες αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης, ο Νικηταράς ήταν ακόμη ένας «αδικημένος», απ’ το ίδιο το Έθνος, που πάσχισε να ελευθερώσει. Μετά θάνατον ωστόσο, ως είθισται, η αξία του γενναίου αυτού άνδρα και πολεμιστή, αμαγνωρίστηκε από τους περισσότερους.


Υπάρχει 1 Σχόλιο

Κι ακόμα ζούμε στα απομεινάρια εκείνης της εποχής. Οι ίδιες οικογένειες που φυλάκισαν το Νικηταρά κυβερνάνε και τώρα.