William Helis: Ο Αρκάς που κατέκτησε το αμερικανικό όνειρο

Time to read
less than
1 minute
Read so far

William Helis: Ο Αρκάς που κατέκτησε το αμερικανικό όνειρο

Αύγουστος 06, 2015 - 09:14
1 σχόλια

Πόσες και πόσες φορές έχουμε σταθεί όλοι μας μπροστά από μια τιμητική πλάκα ενός μεγάλου χορηγού, ενός άξιου και θαυμαστού έργου του, αλλά με μια φευγαλέα και επιφανειακή ματιά, με ένα ενδιαφέρον που κρατάει τόσο όσο η ανάγνωση της επιγραφής. Αξίζει πραγματικά, αγαπητοί μου φίλοι, τις περισσότερες αν όχι και όλες τις φορές να δείχνουμε ενδιαφέρον και να μάθουμε να διεισδύουμε στη ζωή και στο έργο των μεγάλων αυτών χορηγών του έθνους μας!                                                                                                                                                                                                                                                                          

Ένας από αυτούς είναι και ο Βασίλειος Γ. Χέλης (William Hellis) που είχα αναρτήσει τη φωτογραφία του στο Arcadia Portal  κάνοντας απλή αναφορά στο όνομά του, ενόψει του Παναρκαδικού Συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη.                                                                      

Ο Βασίλειος Χέλης θα τολμήσω να πω πως κατάκτησε το «αμερικανικό όνειρο». Όχι, δεν είναι υπερβολή. Διαβάζοντας για αυτόν, θα τον κατατάξετε επάξια στην κατηγορία του Αριστοτέλη Ωνάση.             

Ήταν και αυτός από μια φτωχή οικογένεια που ζούσε στα Τρόπαια της Αρκαδίας (γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1886). 
Ακολούθησε το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα των αρχών του εικοστού αιώνα και πήγε στην Αμερική το 1904. Γεμάτος δύναμη και αυτοπεποίθηση, ξεκινά όπως όλοι εκείνα τα χρόνια και ασχολείται με διάφορες δουλειές, ήταν όμως από τους ανθρώπους αυτούς που δεν επαναπαύονται με το απλό μεροκάματο ενός εργάτη ή του δημόσιου υπαλλήλου. Σκοπός του ήταν να δημιουργήσει, με όσες οικονομικές δυνάμεις διέθετε εκείνη την περίοδο, μια δική του μικροεπιχείρηση. Πράγμα που το κατόρθωσε, αλλά το όνειρο που είχε από την αρχή όταν έφυγε από την Ελλάδα για την Αμερική ήταν όνειρο μιας σταδιοδρομίας μεγάλης στην Αμερική, μιας και ήταν γνωστό ότι ήταν η χώρα των τολμηρών και αυτοδημιούργητων ανθρώπων.

Ήταν άνθρωπος με πρακτική σκέψη και ζητούσε να βρει κάτι θετικό που θα τον έκανε όχι απλώς πλούσιο, αλλά θα του έδινε και τη δυνατότητα της κοινωνικής προσφοράς. Έτσι αποφάσισε να επιδοθεί στην αναζήτηση πετρελαίου ανοίγοντας πηγάδια αρχικά στην Καλιφόρνια και μετά στην Οκλαχόμα, στο Τέξας και στη Λουϊζιάνα. Ο δρόμος προς τον μαύρο χρυσό δεν ήταν εύκολος και οι προσπάθειές του δεν στεύθηκαν με επιτυχία από την αρχή. Πολλά τα εμπόδια, τόσο οι οικονομικές δυσχέρειες όσο και ο ανταγωνισμός που ήταν μεγάλος, αλλά πάντα με το πείσμα που χαρακτηρίζει τον Έλληνα μετανάστη κατάφερε ύστερα από πολύ μόχθο το 1933 να αναβλύσει ο  μαύρος χρυσός από μια έρημο στη Λουϊζιάνα, πράγμα που δικαίωσε όλες τις προσπάθειες τόσων χρόνων. Με αφετηρία την επιτυχία του αυτή, ζητεί την εκμετάλλευση των πηγών με βάση τις πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις. Άρχισε να  κάνει έργα όπως αποξηραντικά, δαπανώντας τριάμισι εκατομμύρια δολάρια για τις πετρελαιοπηγές του τόσο στο Τέξας όσο και στη Λουϊζιάνα.    

Ιδρύει την Hellis Petroleum Company στην οποία ήταν και πρόεδρος, με ετήσια παραγωγή 1.500.000 βαρέλια. Επίσης η εταιρεία είχε στην κατοχή της στόλο των 50 σκαφών για τη μεταφορά πετρελαίου.

Ήρθαν όμως τα δύσκολα χρόνια του πολέμου και ο κ. Χέλης διέθεσε τόσο την παραγωγή πετρελαίου του, όσο και τον στόλο και το προσωπικό του στον αγώνα της αμερικανικής κυβέρνησης.

Αργότερα τον βλέπουμε να ανοίγει τα επαγγελματικά φτερά του και σε άλλους τομείς όπως στην αγορά της μεγάλης εταιρείας παραγωγής ουίσκι με το όνομα Kings Kansom και Ηοuse of Lords, της οποίας τα εργοστάσια είναι στην Αγγλία. Συνεχίζοντας ακάθεκτα, δείχνει ενδιαφέρον για την επιστημονική αναπαραγωγή καθαρόαιμων αλόγων και για τον λόγο αυτόν αγοράζει το πασίγνωστο ιπποφορβείο Rancocas, το οποίο βρισκόταν στο New Jersey στο Jobstown και είχε έκταση 3.000 εκταρίων. Αρχικά, ανήκε στον μεγάλο καπνοβιομήχανο Lorillard και αργότερα στον βιομήχανο πετρελαίου Sinclair.

Ήταν τόσο τέλειες οι συνθήκες και προηγμένες οι τεχνολογίες αναπαραγωγής του είδους που χρησιμοποιούσαν στο ιπποφορβείο, ώστε η πασίγνωστη μέχρι και σήμερα κινηματογραφική εταιρεία Paramount ζήτησε το 1947 να γυρίσει ειδική ταινία που θα έδειχνε την πλήρη εικόνα των μεθόδων του ιπποφορβείου.

Στο ιπποφορβείο είχε περίπου 400 καθαρόαιμα άλογα, από τα οποία πολλά από αυτά είχαν φέρει στον ιδιοκτήτη τους κ. Helli πολλά και σημαντικά βραβεία σε ιπποδρομίες. Μάλιστα δύο από αυτά το 1947 το Cosmic Bomb και η Ελπίς συναγωνίζονταν με τα καλύτερα άλογα των Ηνωμένων Πολιτειών και κέρδισαν χρηματικά έπαθλα άνω των 300.000 δολαρίων.

Όλες αυτές οι επιτυχημένες επιχειρηματικές του προσπάθειες ήταν αιτία να γίνει ένας σημαντικός οικονομικός παράγων τόσο στη θετή του πατρίδα και κατά επέκταση σκοπός και επιθυμία του ήταν να κάνει μεγάλο φιλανθρωπικό έργο και στην Ελλάδα. Με μια τεράστια δωρεά ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο της Λουϊζιάνας το Ινστιτούτο  Ιατρικών Ερευνών για την καταπολέμηση των τροπικών ασθενειών.

Το 1938 η ελληνική κυβέρνηση θέλησε να αγοράσει ένα κτίριο στην Ουάσιγκτον με σκοπό να στεγαστεί η ελληνική πρεσβεία, τότε ο κ. Hellis με ένα τεράστιο χρηματικό ποσό βοήθησε στο να αγοραστεί το ανάκτορο στην Massachusetts Avenue. Η μεγαλοσύνη του δεν σταματάει εδώ: έρχεται να επισφραγιστεί με την αγορά ενός από τους καλύτερους πίνακες του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου (EL CRECO) που αναπαριστούσε τον Άγιο Φραγκίσκο, ένα στολίδι μουσειακό ζηλευτό από πολλά μουσεία, που όμως στόλιζε μόνο την Ελληνική μας πρεσβεία υπενθυμίζοντας σε όλους ότι ο μεγάλος αυτός ζωγράφος ήταν Έλληνας του οποίου τα έργα κοσμούν τα καλύτερα μουσεία και πινακοθήκες του κόσμου!

Ως δείγμα σεβασμού και τιμής, η ελληνική κυβέρνηση διόρισε τον κ. Hellis Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας στη Νέα Ορλεάνη με δικαιοδοσία ως τις Νότιες και Νοτιοδυτικές Πολιτείες.

Επίσης, είχε κάνει σοβαρές προσπάθειες και στην Ελλάδα με μεγάλα χρηματικά ποσά που είχε διαθέσει προκειμένου να γίνουν ενέργειες για τη διάνοιξη πετρελαιοπηγών. Μεσολάβησε όμως ο πόλεμος και οι προσπάθειές του σταμάτησαν άδοξα. Ωστόσο, όλα τα χρήματα καθώς και οι εγκαταστάσεις του, φορτηγά αυτοκίνητα μεγάλης συνολικής αξίας, τα δώρισε στο Ελληνικό Δημόσιο. Ταυτόχρονα στη Νέα Υόρκη ήταν πρωτοστάτης για την ανακούφιση των θυμάτων πολέμου στην Ελλάδα. Ήταν ο δημιουργός του Greek War Relief και έκανε γενναίες χρηματικές δωρεές. Το 1946  γίνεται Εθνικός πρόεδρος του Greek War Relief που με πολλή δουλειά και ζήλο καταφέρνει να μαζέψει 12 εκατ. δολάρια το 1947. Επίσης, ήταν πρόεδρος της επιτροπής εράνων στην Τρίπολη και καταφέρνει την ανέγερση του σημερινού νοσοκομείου με 256 κλίνες! Πράγμα που δείχνει το αμείωτο ενδιαφέρον για την ιδιαίτερη πατρίδα του.

Το 1946 εξελέγχεται Ύπατος Αντιπρόεδρος της ΑΧΕΠΑ, όπου στη συνέχεια σε συνέδριο που γίνεται στο Λος Άντζελες το 1947 εκλέγεται Ύπατος Πρόεδρος της μεγάλης αυτής οργάνωσης και συνεχίζει με τον ίδιο ζήλο, την ίδια εργατικότητα και θέληση το μεγάλο του αυτό έργο.

Μεταξύ του φιλανθρωπικού του έργου ανήκουν και τα βραβεία για νέους πιανίστες και η δυνατότητα που τους έδινε μετέπειτα να σπουδάσουν σε κολέγια μουσικές σπουδές και δεν ήταν λίγα αυτά τα παιδιά που βοήθησε, αλλά δεκάδες. Ο William Hellis πέθανε στις 25 Ιουλίου του 1950 (σε ηλικία 63 ετών) στο νοσοκομείο στη Βαλτιμόρη. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο σπίτι του στη Ν. Ορλεάνη και στη συνέχεια σε μαυσωλείο όπου ενταφιάστηκαν, ενώ δημιουργός του μαυσωλείου ήταν ο γνωστός Αμερικανός γλύπτης Albert Weiblen.

Η ζωή του κ. Helli έχει λίγο έως πολύ θα έλεγα το θάρρος και την ανδρεία του μυθικού Ηρακλή που παλεύει με τις αντιξοότητες που του εμφανίζονται από το άγνωστο το ξένο  και εχθρικό περιβάλλον μιας ξένης αρχικά πόλης, που χρειάστηκε πολύ πείσμα πολλή δουλειά και κουράγιο να αποδείξει ότι ένας ξένος αξίζει και μπορεί όχι μόνο να εγκλιματιστεί  σε μια νέα χώρα απλώς και να επιβιώσει αλλά να την κατακτήσει τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, ιδρύοντας μια από τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρίες στο κόσμο.

Έφθασε, με λίγα λόγια, στην ανώτερη βαθμίδα της αμερικανικής καταξίωσης. Δικαίως θεωρώ λοιπόν ότι το αμερικανικό όνειρο κατακτήθηκε με κάθε τιμή και διάκριση!

ΧΡΗΣΤΟΣ Η. ΜΗΤΣΙΑΣ

EMAIL. xristoshmitsias@hotmail.com


Υπάρχει 1 Σχόλιο

Μπραβο σου Χρηστο για την πολυ ωραια σου αναφορα στον Β. Χελη. Και αλλο ενα μπραβο, διοτι φροντιζεισ τα κειμενα σου να ειναι ηλεγμενα και γραμματικα και φραστικα διορθωμενα. Δεν ειναι ποτε ντροπη !

Προσθήκη νέου σχολίου

Το ArcadiaPortal.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά, συκοφαντικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.