Με αφορμή την απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης για τις αποζημιώσεις της Γερμανίας στους συγγενείς των θυμάτων του Δίστομου το Εθνικό Δίκτυο Νέων Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδας - στο οποίο συμμετέχει και η Βλαχέρνα ΔΕ Λεβιδίου- εξέδωσε δελτίο τύπου

Οδοιπορικό στα χωριά της ορεινής Αρκαδίας, που αγκαλιάζουν το όρος Μαίναλο και συνθέτουν ένα υπέροχο χειμερινό τοπίο, συνδυασμένο με εξαιρετική τουριστική υποδομή για σύντομες αποδράσεις από την Αθήνα.

H Αρκαδία είναι στο μεγαλύτερο μέρος της ορεινή και παραδοσιακά περιλαμβάνεται στις κτηνοτροφικές περιοχές της Eλλάδας. Σαν τέτοιος τόπος μοιραζόταν, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, τη μοίρα των περισσότερων ορεινών περιοχών της χώρας, τη σταδιακή εγκατάλειψή τους, δηλαδή, από την πλειονότητα του νέου και δυναμικού πληθυσμού.

Φωτογραφίες από την αναπαράσταση του παραδοσιακού αλωνίσματος στο Βαλτεσινίκο Γορτυνίας στις 16 Αυγούστου 2011, που διοργανώθηκε από το Δήμο Γορτυνίας στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων 2011, συνεχίζοντας αυτή την εκδήλωση η οποία πραγματοποιείται από το 1998.

-άλλο ένα εκλπηκτικό φωτογραφικό αφιέρωμα της Ντίνας Βιντζηλαίου

Από τον Μεσαίωνα μέχρι και τους προεπαναστατικούς χρόνους, ο Πραστός υπήρξε η παλιά και ιστορική πρωτεύουσα της Τσακωνιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 750 μ. και είναι αμφιθεατρικά χτισμένος, σε πλαγιά του Πάρνωνα

Δείτε ένα πολύ όμορφο βίντεο που δημοσίευσε το leonidion.gr για τον Κοσμά στο Δήμο Νότιας Κυνουρίας. Το αφιέρωμα στο δημοτικό διαμέρισμα Κοσμά αναφέρει την ιστορία από τους βαλκανικούς πολέμους μέχρι σήμερα!

 Την Κυριακή 12 -12-2010 ο Αγροτικός Πολιτιστικός Σύλλογος  Λίμνης «Το Άγαλι», πραγματοποίησε  με επιτυχία τη γιορτή του εθίμου της γουρουνοχαράς. Η παράδοση θέλει αυτή την εποχή τις οικογένειες να σφάζουν ένα γουρούνι από το οποίο θα γέμιζε το χριστουγεννιάτικο τραπέζι ενώ το υπόλοιπο λόγω αδυναμίας συντήρησης με άλλον τρόπο γινόταν παστό. Έτσι αναβιώνοντας τις παραδόσεις οι κάτοικοι της Λίμνης έσφαξαν και έψησαν  ένα γουρούνι στην πλατεία του χωριού, φιλοξένησαν τους επισκέπτες με ένα πλούσιο τραπέζι ,πάντα με πρωταγωνιστή το χοιρινό κρέας σε διαφορετικές συνταγές ,χόρεψαν και ήπιαν.

Παραδοσιακές γεύσεις
Ο Τρύγος παραδοσιακά ήταν μια γιορτή όπου συμμετείχαν όλοι. Συγκέντρωναν τα σταφύλια στο λινό, τα πατούσαν και μάζευαν το μούστο που προοριζόταν για το βαγένι προκειμένου να «ψηθεί» και να γίνει κρασί. Οι νοικοκυρές κρατούσαν μια ποσότητα μούστου για να φτιάξουν λιχουδιές στη κουζίνα τους. Έφτιαχναν κυρίως μουσταλευριά και μουστοκούλουρα.

Ο Τήλεφος είναι ο ιστορικός, πολιτιστικός και αθλητικός σύλλογος του Δ.Δ. Παρθενίου του Δήμου Κορυθίου. Διοικείται από αιρετό Διοικητικό Συμβούλιο που εκλέγεται ανά τριετία. Σήμερα το Δ.Σ. απαρτίζεται από μία ομάδα ικανών και καταξιωμένων νέων του χωριού.
Διοργανώνει συχνά πολιτιστικές, αθλητικές και άλλες κοινωνικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, που συμβάλλουν σημαντικά στη συνοχή της τοπικής κοινωνίας και διατηρούν ζωντανή την πολιτιστική μας κληρονομιά. Κάθε χρόνο στις 16 και 17 Ιουλίου, διοργανώνει με επιτυχία το μεγάλο πανηγύρι του χωριού, στο μαγευτικό φυσικό τοπίο του εξωκκλησίου της Αγίας Μαρίνας, που αποτελεί κόσμημα για το χωριό μας. Έχει τέλεια οργανωμένες και εξοπλισμένες υποδομές για εστίαση και ψυχαγωγία.

Βάγγος (ή του Βάγγου) είναι μικρό ορεινό χωριό της επαρχίας Μεγαλόπολης. Είναι χτισμένο στις ΝΔ παρυφές του Μαινάλου. Εχει υψόμετρο 800 μ. σε καταπράσινη τοποθεσία. Οι κάτοικοι (140 κατά την απογραφή του 1991) ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία. Tο χωριό συνδέεται οδικά με την Μεγαλόπολη από τη διασταύρωση του δρόμου Μεγαλόπολης - Καρύταινας.

Η Φαλαισία είναι ένα όμορφο μικρό χωριό της Ανατολικής Φαλαισίας και βρίσκεται 17 χιλ. νότια της Μεγαλόπολης. Είναι χτισμένο πάνω σε ένα κατάφυτο λόφο (υψόμετρο 760 μ.), ανάμεσα στη Μονή Αμπελάκη και στο Λεοντάρι.

Η Βλαχοκερασιά είναι η έδρα του Δήμου Σκιρίτιδος και το μεγαλύτερο σε πληθυσμό χωριό του με 705 κατοίκους. Σε μικρή απόσταση από την Τρίπολη (μόλις 23 χλμ), αποτελεί ιδανικό προορισμό, για να απολαύσει κανείς την ορεινή φύση, καθώς βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο (960 μ.) και είναι κατάφυτη από πυκνή βλάστηση με πλατάνια, καστανιές, καρυδιές και κερασιές. Στο κέντρο του χωριού, στην πλατεία Ομογενών, δεσπόζει η επιβλητική εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χτισμένη από δωρεές μεταναστών.

Ο Έλατος Κυνουρίας (Δραγαλεβός) είναι ένα μικρό ορεινό χωριό χτισμένο στα 840μ υψόμετρο, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο στο οποίο τα πλατάνια και οι καστανιές κυριαρχούν. Βρίσκεται ανάμεσα στα δύο κεφαλοχώρια της περιοχής, τον Άγιο Πέτρο και το Καστρί και ανήκει στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Έχει πρόσβαση από την Τρίπολη ( 27 χιλιόμετρα) και από το Άστρος (45 χιλιόμετρα) μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή και βρίσκεται μόλις 2,5 ώρες από την Αθήνα.

Η Σύρνα είναι ορεινός οικισμός στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Μέχρι το 1998 ήταν έδρα της ομώνυμης κοινότητας, στην οποία υπάγονταν και ο οικισμός Άνω Καλυβάκια. Από το 1998, διοικητικά ανήκει στο δήμο Τρικολώνων, ο οποίος είναι ένας από τους αρχικούς δήμους του Ελληνικού Κράτους ιδρυθείς το 1836.

Το έτος 1983, η Παναρκαδική ομοσπονδία Αμερικής, με αίτημά της ζήτησε από το Ελληνικό κράτος να παραχωρηθεί δημόσια έκταση, προκειμένου να ιδρυθεί οικισμός παραθεριστικής κατοικίας Αρκάδων Ομογενών. Έπειτα από επίπονες προσπάθειες της Ομογένειας και κυρίως της συνεργασίας των Παναρκαδικών Ομοσπονδιών Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά, το Ελληνικό κράτος ενέκρινε το αίτημα, κρίνοντας πως ένας τέτοιος οικισμός θά ήταν αναγκαίος κυρίως γιά λόγους εθνικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς αλλά και οικονομικούς.

Αλωνίσταινα 1300 μέτρα υψόμετρο. Τοπικό Διαμέρισμα του Δήμου Φαλάνθου, Επαρχίας Μαντινείας, Νομού Αρκαδίας. Χώρος ιστορικός. Χώρος ιερός. Τα δοξασμένα βουνά της, με το Λυμποβίσι, το Αρκουδόρεμα, την Πιάνα, τη Σιλίμνα, τα Τρίκορφα που ήσαν τα λημέρια των κλεφτών και των αρματωλών, που μέσα από αυτά τα μετερίζια άναψε η σπίθα, και ξεκίνησε ο αγώνας για την Λευτεριά.

Στη Στεμνίτσα βρεθήκαμε για πρώτη φορά μία Άνοιξη πριν 3-4 χρόνια. Εντελώς τυχαία. Προέκυψε στο δρόμο μας όταν από το πατρικό ενός φίλου στην ορεινή Γορτυνία, πήραμε να κατεβαίνουμε το δρόμο προς τον ποταμό Λούσιο. Στη διαδρομή μας αυτή οι εκπλήξεις διαδέχονταν η μία την άλλη, το όμορφο τοπίο, οι καταπράσινες πλαγιές... και το πέτρινο κεφαλοχώρι της Στεμνίτσας!

Σκαρφαλωμένη σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, με τα παραδοσιακά πέτρινα σπιτάκια με τις τοξωτές καμάρες να της έχουν χαρίσει το χαρακτηρισμό του διατηρητέου οικισμού, η πνιγμένη στο πράσινο Αλωνίσταινα είναι ίσως το ομορφότερο χωριό του Μαινάλου. Είναι, επίσης, και ένα από τα πλέον άγνωστα, με το όνομά της να έρχεται στο προσκήνιο μόλις τα τελευταία χρόνια, καθώς μικροί, πολυτελείς παραδοσιακοί ξενώνες άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στα λιθόκτιστα δρομάκια της.

Πώς να περιγράψεις μια περιοχή το όνομα της οποίας έφτασε να γίνει συνώνυμο της Ουτοπίας; Τι να πεις για την Αρκαδία, που να μην έχει ειπωθεί από συγγραφείς και ποιητές που την είδαν και την εξύμνησαν χιλιάδες χρόνια πριν από εσένα; Και τι να ανακαλύψεις στα χωριά της, που να μην το έχουν ανακαλύψει αμέτρητοι διαβάτες, ταξιδιώτες και, τα τελευταία χρόνια, τουρίστες; Σκέψεις σαν κι αυτές ήταν που με προκατέβαλαν αρνητικά, καθώς ο φιδίσιος δρόμος στένευε, μετά τη Βυτίνα, προμηνύοντας το τέλος της διαδρομής. Αλλά γι’ αυτό υπάρχουν οι αρνητικές προκαταλήψεις. Για να διαλύονται, στη θέα μιας μαγικής εικόνας.

Στην αρχαιότητα Σκιρίτις ονομαζόταν μεγάλο τμήμα της βόρειας Λακωνίας. Σε γενικές γραμμές οριοθετείται, δυτικά από τον Ευρώτα και ανατολικά από τον Οινούντα/Κελεφίνα. Σήμερα δηλώνει ως τοπωνύμιο τον τεχνητό δρυμό - δημιούργημα του Τάσου Στεφάνου - που καλύπτει σχεδόν την ίδια περιοχή, από την Κερασιά, Βλαχοκερασιά ως τις Κολλίνες, νοτιότατα εδάφη της επαρχίας Μαντινείας.

Η Κανδήλα Αρκαδίας είναι ένα όμορφο, ιστορικό-γραφικό χωριό βόρεια του Λεβιδίου, κοντά στα όρια του νομού Αρκαδίας με την Αργολίδα και την Κόρινθο.
Απέχει μόλις 2 ώρες από την Αθηνά και 35χλ από την Τρίπολη.

Ο οικισμός είναι κτισμένος στις νότιες παρυφές του όρους Ολίγυρτος, σε υψόμετρο 760μ στο βάθος ενός εύφορου λεκανοπεδίου.