Το πέταγμα των μαντιλιών, το ζώσιμο της εκκλησίας και άλλες ιστορίες από το ξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας στα Τρόπαια

Time to read
less than
1 minute
Read so far

Το πέταγμα των μαντιλιών, το ζώσιμο της εκκλησίας και άλλες ιστορίες από το ξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας στα Τρόπαια

Αύγουστος 04, 2018 - 12:01
0 σχόλια

Αρχείο Κώστα Νίτσου

Όταν συζητάω με παλιούς Τροπαιάτες τους ζητάω να μου περιγράψουν την ζωή στο χωριό. 

Μου αρέσει να μαθαίνω για την καθημερινή ζωή του χωριού, τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τα πανηγύρια, την ζωή στο σχολείο, την πλατεία, την ασχολία των χωριανών, τις σχέσεις με τα άλλα χωριά, τα έθιμα. 

Ανακαλύπτω πολλές φορές έθιμα παλιά ξεχασμένα, όπως τούς ιππικούς αγώνες στη γιορτή του Αϊ Γιώργη, τα έθιμα του γάμου, τα τραγούδια που έλεγαν με το στόμα, τι γινόταν στον κούρο, στο θέρο, στον τρύγο. 

'Εμαθα για τις υφάντρες, τι ύφαιναν, τι σχέδια είχαν τα κιλίμια, οι πάντες, τι περιείχε ο γιούκος. 

Ρώτησα για τις κεντήστρες, ποιες κένταγαν στο χέρι, ποιες στη μηχανή,ποιες ήταν μοδίστρες, κομμώτριες. 

Ποιοι είχαν ταβέρνες, τι σέρβιραν, ποιοι σύχναζαν σε αυτές, ποιοι είχαν αμπέλια, ποιοι ήταν τσεληγκάδες κλπ. 

Αλλά και για τις στιγμές της σχόλης ρωτάω, τους αρραβώνες, τους γάμους, τα βαφτήσια,, τις γιορτές. 

Διαπίστωσα πως οι θρησκευτικές εορτές έπαιζαν και παίζουν ακόμα ιδιαίτερο ρόλο στην κοινωνική ζωή του χωριού.

Κάθε άγιος εορταζόταν με μεγάλη κατάνυξη και πάνδημη συμμετοχή των πιστών. 

Ιδιαίτερη σημασία για το χωριό αλλά και την ευρύτερη περιοχή, είχε η γιορτή στο ξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας, που παλιότερα ήταν μοναστήρι. 

Το ξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα μακριά από το χωριό σε μια μαγευτική τοποθεσία, γεμάτη δρυς και υπέροχη θέα στη λίμνη του Λάδωνα. 

Το περίεργο είναι πως ενώ βρίσκεται σε Τροπαιάτικα κτήματα και είναι μετόχι του Αϊ Γιώργη. πολλοί πιστεύουν πως ανήκει στο Περδικονέρι που είναι βέβαια πολύ πιο κοντά.

Οι Περδικονερίτες μάλιστα τα τελευταία χρόνια τη θεωρούν προστάτη τους και τη γιορτάζουν με κλαρίνα και νταούλια.

Η εικόνα λοιπόν της αγίας θεωρείται θαυματουργή και ειδικά προστάτης των μικρών αβάφτιστων παιδιών.

Πολλοί χωριανοί αλλά και κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής έταζαν τα παιδιά που, είτε είχαν κάποιο πρόβλημα είτε όχι, στη χάρη της και τα βάφτιζαν ανήμερα της γιορτής της. Τα ταγμένα παιδιά τα έφερναν οι γονείς στην εκκλησία χωρίς να έχουν κανονίσει για κουμπάρο.

Μόλις τελείωνε η λειτουργία πλησίαζαν με τα παιδιά την Ωραία Πύλη και τα άφηναν μπροστά από την εικόνα της αγίας, γύρω από τα παιδιά έκαναν κύκλο οι πιστοί που ήθελαν να βαφτίσουν,πέταγαν τα μαντήλια τους και όποιο παιδί ακουμπούσε, εκείνο θα βάφτιζαν, θεωρούνταν δε μεγάλη εύνοια της αγίας να τους αξιώσει να γίνουν νονοί, 

Υπήρχαν στο χωριό μερικοί ευσεβείς που είχαν κάνει με αυτό τον τρόπο μέχρι και σαράντα βαφτιστήρια. 

Τα χρειαζούμενα της βάφτισης, λαμπάδες, κεριά, σταυρουδάκια,τα έφερναν μαζί τους οι γονείς των παιδιών. Ο νονός πριν παραδώσει το παιδί στη μάνα του το ασήμωνε δίνοντας χρήματα ανάλογα με τη δυνατότητά του. βγαίνοντας από την εκκλησία πέταγε πεντατοδεκάρες στα πιτσιρίκια που περίμεναν απέξω. 

Ακολουθούσε γεύμα με βραστό και κοκκινέλι επί τόπου ή επέστρεφαν στο χωριό και έμπαιναν σε μια ταβέρνα και γλεντούσαν.

Τα δώρα για το βαφτιστήρι τα αγόραζε ο νονός μια από τις επόμενες μέρες στα εμπορικά των Τροπαίων.

Το δώρο για τον κουμπάρο ήταν, ανάλογα της θέσης του, από ένα μαντήλι μέχρι μια υφαντή κουβέρτα. Δεν ξέρω τι συμβόλιζε αυτό, ίσως ήταν το πιο ακριβό δώρο που μπορούσαν να κάνουν. Ο γιατρός ο Μπαγέρης που για λίγα χρόνια είχε ιατρείο στα Τρόπαια, μόλις έφυγε για την Τρίπολη, μοίρασε στον κόσμο κάμποσες αγιασμένες κουβέρτες.

Ένα άλλο έθιμο που έχω δει εγώ με τα μάτια μου είναι το ζώσιμο της εκκλησίας με νήμα. Οι πιστές γύριζαν γύρο από το ναό ζώνοντάς τον με κερωμένο νήμα, περασμένο από κερωσιά όπως έλεγαν, μια ή και περισσότερες φορές, ανάλογα με το τάμα, μετά το μάζευαν και άφηναν το νήμα στο ναό.

Τα τελευταία χρόνια ο ναός της Αγίας έχει καλοπιστεί με προσφορές πιστών και την φροντίδα του Παπα-Κούλη, δραστήριου εφημέριου του Άϊ Γιώργη

Βοήθειά σας

(Νίτσος Θεόδωρος, συγγραφέας του βιβλίου «Όμορφα χρόνια», από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook)


Προσθήκη νέου σχολίου

Το ArcadiaPortal.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά, συκοφαντικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.