Κατά του νυν Ανδριάντα: Δήμος Τρίπολης, Σχολή Καλών Τεχνών, Δημ. Αθανασιάδης, Σπ. Μελάς, Ε.Τ.Α....!
Συμπτωματικά, διότι, ούτε «λάδι στη φωτιά» θέλουμε να ρίχνουμε, ούτε να δημιουργούμε καταστάσεις... πλην, όμως, πρέπει να ενημερώνουμε σωστά τον κόσμο κάτι, που, αυτή η Εφημερίδα, πράττει σοβαρά, εδώ και 20 χρόνια... Επανερχόμαστε, λοιπόν, στο θέμα «Ανδριάντας Κολοκοτρώνη»... θέμα γνωστό, γνωστότατο, σ’ εμάς,
αφού α) δεν αντιγράφουμε δώθε κείθε κι ούτε μεταφέρουμε, στο χαρτί, ό,τι μας λένε...· β) υπήρξαμε αυτόπτες μάρτυρες τών, τότε, γεγονότων... και γ) με την ευκαιρία, που, ο εκλεκτός φίλος και Δημοτικός Σύμβουλος, Πέτρος Καλτεζιώτης, υπεύθυνος για την αναμόρφωση του κεντρικού σημείου της πλ. Άρεως, αυτού του Ανδριάντα..., δεν ήταν και αυτός της άποψης, πως, ο νυν ανδριάντας, αδικεί και εξευτελίζει τον υπερήφανο Κολοκοτρώνη... οπότε και πρέπει ν’ αντικατασταθεί!
Η άποψη, της Εφημερίδας, την επαναλαμβάνουμε...: α) Είναι σωστή η θέση που στήθηκε, ο ανδριάντας, δηλ. όχι στην πλ. Κολοκοτρώνη... για τους λόγους που έχουμε, επανειλημμένως, αναφέρει (μικρός, σήμερα, ο χώρος, μη επισκέψιμος, μη φωτογραφικός...) και β) επιβάλλεται η αντικατάσταση του «ανδριάντα-καρικατούρα» και «ανδριάντα-Ζορρό»... με έναν «στρατηγικό και σκεπτόμενο» Κολοκοτρώνη... του στιλ Ναυπλίου-Αθήνας...
Παρασυρθέντες δυο τρεις και μη ελέγχοντες τους “πονηρούς” υποβολείς τους... ομιλούν περί ετοίμου του ανδριάντα από το 1960 –εντελώς ανακριβές- και παρουσιάζουν απόψεις κάποιων μεγάλων ονομάτων της εποχής... τα οποία, όπως οι ίδιοι -μεγάλα ονόματα- παραδέχονται, κρίνουν μ’ επιφυλάξεις αφού τους παρουσιάστηκε μακέτα(!) ενώ αποσιωπήθηκαν, όπως θα δείτε, πιο κάτω, άλλα ονόματα... Τα “ονόματα υποστήριξης”, αυτά, όπως λεγόταν, τότε, είχαν “επιστρατευτεί” ένεκα γνωριμίας, από τον ίδιο το Γλύπτη, για να ενισχύσουν την “εργασία-εξάμβλωμα” του... ο οποίος, Γλύπτης, φιλοτέχνησε, τότε, και τον διπλανό “Χωροφύλακα” σε παραχωρηθείσα “μύτη” -πρέπει να διερευνηθεί, από το νυν Δ.Σ. των Φιλοδένδρων, τίνι τρόπω, παραχωρήθηκε η “μύτη-μπον φιλέ” για το στήσιμο της υπερυψωμένης πλάκας... αφού, ως γνωστόν, δεν μπορείς, και να πουλάς ακόμη, τόπο 4 τ.μ!
Το δεύτερο χρόνο της κυκλοφορίας, της Εφημερίδας, πήραμε πολυσέλιδη επιστολή, από τον τότε αυστηρό –καθότι στρατιωτικός- Πρόεδρο της Ε.Τ.Α., αείμνηστο, Βασίλειο Κρεμμύδα, ο οποίος μας “συμβούλευε” πώς πρέπει να σελιδοποιούμε την Εφημερίδα..., τι θέματα πρέπει να περνάμε... κι ανάμεσα στ’ άλλα... ότι, πρέπει να επανέλθουμε στο θέμα «Ανδριάντας Κολοκοτρώνη» όπως και σε κάποια άλλα θέματα... ενώ, συνημμένα, μας έστελνε αντίγραφο της επιστολής του για τον Ανδριάντα... Αργότερα, του απάντησα, προφορικά, σε συνάντησή μας, ότι, εγώ, είμαι μια καινούργια Εφημερίδα... και δε θα ήθελα να εμπλακώ... Και, πράγματι, ουδέποτε θέλησα «να συνδαυλίσω τη φωτιά»...· όμως, στη φάση που ανασκευάζεται η πλ. Άρεως είναι μια ευκαιρία... Ενώ, λοιπόν, γνώριζα... πώς και τι..., δε χρησιμοποίησα τα όπλα μου, για να πείσω... αλλά με ωραίο τρόπο, μεταξύ σοβαρού κι αστείου –καρικατούρα, Ζορρό...- προσπάθησα να θορυβήσω και να προβληματίσω... περνώντας και στο πολιτικό καθεστώς, της εποχής, ότι ευνοούσε τα τοιούτου είδους ογκώδη και ανούσια καλλιτεχνήματα... όπως οι Δικτατορίες και τα Ολοκληρωτικά καθεστώτα σε όλον τον κόσμο και όλες τις εποχές... Δυο τρεις... είδαν την ενέργειά μας, καχύποπτα, ως εναντίον, των χουντικών... λες κι εμείς τους βρήκαμε ανήλικους και τους ωθήσαμε “να χειροτονηθούν για να σώσουν την Πόλη”... Σίγουρα, εναντίον, της χούντας, και κάθε χούντας, ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε· όμως, στην προκειμένη περίπτωση, το θέμα άπτεται της Καλλιτεχνίας και των συμφερόντων της Πόλης, που, εδώ, «δεν παίρνει μύγα το σπαθί μας»... και εάν θέλουν να είναι σωστοί, όλοι αυτοί που, τότε, “ανακατεύτηκαν...” ας βοηθήσουν να γίνει αυτή η αλλαγή για το συμφέρον της Πόλης μας, επαναλαμβάνουμε, με την ευκαιρία που αναμορφώνεται και διαμορφώνεται η πλ. Άρεως η οποία, κι αυτή, πρέπει ν’ αλλάξει το όνομά της σε πλ. Θ. Κολοκοτρώνη...! Υποχρεωνόμαστε, λοιπόν, και ομιλούμε, πλέον, με ντοκουμέντα τα οποία είχαμε, από την πρώτη στιγμή και τα οποία δε βγάζαμε, αλλά, λέγαμε, μπας και... Όμως, οσονούπω, η πλ. Άρεως θ’ αρχίσει να στρώνεται αλλά, όπως μας είπε κι ο Πέτρος, να διαμορφώνεται κι ο χώρος, πέριξ του Ανδριάντα· γι’ αυτό είναι μια ευκαιρία...
Κατά πρώτο, ας πληροφορηθούν οι φίλοι Συμπατριώτες, ότι εκείνη την εποχή, πλην μιας Εφημερίδας η οποία ανήκε στον Πρόεδρο της Επιτροπής Ανέγερσης και ως εκ τούτου..., όλος ο άλλος Τοπικός Τύπος –και μπράβο του- με πρώτες και καλύτερες τ’ «Αρκαδικά Νέα», τ’ «Αρκαδικά» του Βαγενά... ήταν κατά τού, νυν, Ανδριάντα! Κατά δεύτερο, ο ιστοριοδίφης, Δημ. Αθανασιάδης και η Ένωση Τριπολιτών Αττικής -δεν εισέφερε ούτε μια δραχμή για τον Ανδριάντα... και ούτε παρέστη στ’ αποκαλυπτήρια...- ήταν κατά, όπως και ο Δήμος Τρίπολης, κι ένα σωρό άλλοι Επίσημοι του Κράτους φορείς... όπως θα δούμε πιο κάτω...!
Δημοσιεύουμε, λοιπόν, αμέσως μετά, Ανακοίνωση της Ένωσης Τριπολιτών Αττικής -άνθιζε τότε η Ε.Τ.Α.- που ομιλεί, εύγλωττα, οπότε... Αυτή, η Ανακοίνωση, δημοσιεύθηκε, και στ’ «Αρκαδικά Νέα», και στ’ «Αρκαδικά» του Θ. Βαγενά, και... Όμως, ας τη δούμε, και ας τη ‘δούνε –αυτό ενδιαφέρει- οι της τωρινής Δημοτικής Αρχής (Πλειοψηφίας και Μειοψηφίας)... «Αρκαδικά: 27-11-71»:
Επί του θέματος της ανεγέρσεως του ανδριάντος Κολοκοτρώνη, η θέσις ην είχε λάβει η «Ένωσις Τριπολιτών Αττικής» και οι αγώνες της είναι πασίγνωστοι. Οπωσδήποτε, εφ’ όσον η λύσις που εδόθη απετέλεσε τετελεσμένον γεγονός, και επηκολούθησαν αι εορταί των αποκαλυπτηρίων, η «Ένωσις» ουδέν είχε, το γε νυν έχον, να είπη.
Παρά ταύτα, έντυπον της Τριπόλεως ερωτά προκλητικώς, τι εισέφερεν η «Ένωσις» εις τον έρανον δια τον ανδριάντα. Κατόπιν της προκλήσεως αυτής, ανακοινούνται τα κατωτέρω:
1) Η «Ένωσις Τριπολιτών Αττικής» δεν ήτο δυνατόν να εισφέρει εις έρανον δι’ έργον δια το οποίον διεφώνει ριζικώς, ως προς τον τρόπον καθ’ όν εγένετο η ανάθεσις αυτού και κατήγγειλε τούτον, ως διαβλητόν και απαράδεκτον, επομένη του αγώνος, τον οποίον επί του θέματος αυτού, ήρχισε και διεξήγαγε ο αείμνηστος ιστοριοδίφης και ευεργέτης της Τριπόλεως Δημήτριος Αθανασιάδης. Με τον αγώνα αυτόν συνετάχθησαν, ως γνωστόν: Ο Δήμος Τριπόλεως, άπασαι αι Οργανώσεις και οι Σύλλογοι της Τριπόλεως –επιστημονικοί, επαγγελματικοί, προοδευτικοί κ.λ.π. επωνύμως-, η Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος, η Σχολή Καλών Τεχνών του Ε.Μ.Π., η Πρυτανεία του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, το Καλλιτεχνικόν Επιμελητήριον Ελλάδος, αι αρμόδιοι Υπηρεσίαι των Υπουργείων Εθνικής Παιδείας και Κοινωνικής Προνοίας, σύμπας ο τύπος της Αρκαδίας, αι σοβαρώτεραι και εγκυρώτεραι εφημερίδες των Αθηνών (Εστία κ.λ.π.), αρμόδιοι Πνευματικοί Άνθρωποι -Σπύρος Μελάς κλπ.- με άρθρα, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα. Επί του θέματος πάντως αυτού -δια την ιστορίαν πλέον– η «Ένωσις Τριπολιτών Αττικής» δεν είπε την τελευταία της λέξιν...
2) Ασχέτως των ανωτέρω, καθ’ όσον γνωρίζομεν, έρανος δια τον άνω σκοπόν μεταξύ των Αρκάδων Αθηνών, Πανελληνίου, Αμερικής, λοιπού Εξωτερικού (νομίζομεν δε και εν Τριπόλει και τη λοιπή Αρκαδία) δεν εγένετο. (Εξηγγέλετο ενίοτε η προσεχής σύστασις Επιτροπής εν Αθήναις, προορισθέντος κάποτε δια την Προεδρίαν της του αειμνήστου Βλαδιμήρου Κολοκοτρώνη, χωρίς ποτέ να πραγματοποιηθή). Λέγεται δε -διότι ουδέν σαφές ανεκοινώθη ποτέ– ότι το ποσόν συνεκεντρώθη από εισφοράς μαθητών σχολείων, ανδρών του Στρατού και περιφοράς δίσκων ναών ανά το Πανελλήνιον.
3) Οι χειρισθέντες την υπόθεσιν του ανδριάντος –παρά την υποχρέωσιν των- ουδέποτε έδωσαν εις την δημοσιότητα τα ονόματα των εισφεράντων εις τον έρανον, ούτε καν ανεκοίνωσαν πόθεν συνεκεντρώθη το σχετικόν ποσόν. Παραδόξως δε, ούτε και με το πέρας του έργου έπραξαν τούτο, δια να δοθή η ευκαιρία εις όλους τους Αρκάδας να ενημερωθούν σχετικώς, και να γνωρίσουν τι έδωσαν (ονομαστικώς) εις τον έρανον οι κρίνοντες τους άλλους… Ως επίσης ουδέν ανεκοινώθη εισέτι δημοσίως –και δη εν λεπτομερείαις, ως επεβάλλετο- περί της συνολικής δαπάνης του έργου και του πόθεν εκαλύφθη αυτή, δια να δυνηθούν να κρίνουν και επ’ αυτού οι συμπολίται:
4) Σημειούται ότι με τον αγώνα της «Ενώσεως» και όλων των προμηνευθέντων η δαπάνη δια το έργον, ενώ εξεκίνησεν δια να ανέλθη εις τρία εκατομμύρια δραχμών κατήλθε εις το ενάμισυ!...
Επ’ αυτού, πάλιν, σημειούμεν: Η Ερανική Επιτροπή, ήτις είχε διορισθεί προ της σημερινής –(μεταξύ των μελών της οποίας κατελέγοντο ο Δήμαρχος Τριπόλεως, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου, ο Πρόεδρος της Περιηγητικής Λέσχης, ο Πρόεδρος της «Ενώσεως Τριπολιτών Αττικής», ο Επιθεωρητής Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως, Εκπρόσωποι του Εμποροβιομηχανικού Συλλόγου και της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Τριπόλεως, Ιατροί, Δικηγόροι κλπ. -και ήτις κατηγορήθη αντικατασταθείσα υπό της σημερινής- απαρτιθείσης εκ των κ. κ. Μουτζουροπούλου, Κουτσουμπού, Μάσια, Τζαβέλλα, σιδηροδρομικού, Ζαχαροπούλου, εκ του Γραμματέως της πρώτης και τόσον κατακριθείσης Ερανικής κλπ.)- η προηγουμένη Επιτροπή, λέγομεν, προεκάλεσε την συγκρότησιν Κριτικής Επιτροπής, δια το έργον –απαρτιθείσης εκ των κ. κ. Α. Σώχου, γλύπτου, Καθηγητού Ε.Μ.Π., Κυπρ. Μπίρη, αρχιτέκτονος, Καθηγητού ΕΜΠ, Γ. Πάντζαρη, αρχιτέκτονος, Διευθυντού Υπ. Παιδείας, Γ. Κουρνούτου, Δ/ντού Καλών Τεχνών Υπ. Παιδείας, Ιω. Μηλιάδη, Κριτικού της Τέχνης, Επιτίμου Γεν. Δ/ντού της Ακροπόλεως, Γ. Ζογγολοπούλου, γλύπτου και του Δημάρχου Τριπόλεως, ως εκπρόσωπου της Ερανικής (ταύτην κατήργησεν η σημερινή Ερανική). Βάσει λοιπόν, στοιχείων δοθέντων υπό των άνω κορυφαίων ειδικών, κατά την προκήρυξιν του σχετικού διαγωνισμού (και τούτον εματαίωσεν η σημερινή Ερανική), το έργον θα εστοίχιζεν 1.500.000 δραχμών (ανδριάς μετά του βάθρου και των εξόδων μεταφοράς, εξ Ιταλίας, και τοποθετήσεως). Επιβεβλημένον, όθεν είναι να δώση σαφή στοιχεία εις την δημοσιότητα η σημερινή Ερανική Επιτροπή, περί του ποσού εις το οποίον ανήλθεν η δαπάνη του έργου (λεπτομερώς, ως άνω) και του πώς εκαλύφθη τούτο.
Περί του γενομένου έργου, ως επιτεύγματος, δεν επέστη η στιγμή ευρυτέρας συζητήσεως.
(Εκ της «Ενώσεως Τριπολιτών Αττικής»).
Πηγή:Οδός Αρκαδίας
