Δρακοβούνι Γορτυνίας: Ένα χωριό με αδάμαστη φύση (pics)

Time to read
less than
1 minute
Read so far

Δρακοβούνι Γορτυνίας: Ένα χωριό με αδάμαστη φύση (pics)

Νοέμβριος 13, 2016 - 13:04
0 σχόλια

Το Δρακοβούνι (ή Γλόγοβα) της Γορτυνίας είναι ένα χωριό που αξίζει να επισκεφθεί όποιος αγαπά την ομορφιά της αρκαδικής φύσης στην αδάμαστη εκδοχή της. Πέτρα, βουνό, υψόμετρο, απροσπέλαστα μέρη για τους μη μυημένους στον περίπατο δένουν ένα μοναδικό τοπίο στη γη της Γορτυνίας.

Το Δρακοβούνι είναι ένα όμορφο, ορεινό χωριό, σε υψόμετρο 767 μ. με λίγους κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία αλλά με ιστορική παρουσία πολλών αιώνων, όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.

Το χωριό συνδέεται οδικά με τον δρόμο Τρίπολης-Πάτρας. Προς την κατεύθυνση αυτή συναντάμε το Θεόκτιστο. Ένας άλλος δρόμος οδηγεί στο χωριό Πράσινο ενώ άλλα διπλανά χωριά είναι η Κερπινή και η Μυγδαλιά.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Παλαιότερα το Δρακοβούνι ονομαζόταν «Γλόγοβα» που στα σλαβικά σημαίνει «αφαλαρίδα», ίσως επειδή στο χωριό ευδοκιμούσε το ομώνυμο φυτό.

Ο Αριστείδης Δημόπουλος γράφει στη σελίδα drakovouni.blogspot.gr για την ονομασία του χωριού:

«Όπως µας πληροφορεί ο Ν. Π. Μπούµπουλης στο βιβλίο του "Μνήµες από το Βαλτεσινίκο και τα γύρω χωρία", για την ονομασία της Γλόγοβας υπάρχει και µια άλλη εκδοχή από πού πήρε το όνοµά της.

"Γλόγοβα: Για την Γλόγοβα (σηµερινόν Δρακοβούνι). Εδώ είναι που όλοι ισχυρίζονται ότι η κατάληξις οβα είναι Σλαβική. Ο καθηγητής Γκισταβίδης, ισχυρίζεται ότι το οβα είναι κατάληξις Τουρκική και σηµαίνει έκτασις. Όµως το ωβά είναι λέξις αρχαία Ελληνική και ειδικώτερον Λακωνική και σηµαίνει "µέρος" (διαίρεση της Φυλής φατρία και άλλως αγέλη, κοπάδι - όρα λεξικόν Βυζαντίου). Και δεν πιθανολογείται απλώς, αλλά στηρίζεται σε χιλιόλογες παραδόσεις η παρουσία στη Γορτυνία πολλών Λακώνων, οίτινες δια να σωθούν από τας δια µέσου των αιώνων συµφοράς, ας υφίστατο η παραλία των, ανεζήτησαν την σωτηρίαν των εις τα µέρη µας και µάλιστα οργάνωσαν ξεχωριστούς συνοικισµούς -ωβάς- και έτσι και σήµερα συναντούµε και γλωσσολογικά ίχνη Μανιάτικα και επώνυµα οικογενειών κοινά, όπως π.χ. Κακοβούλιας, Μελαχούρης και Κουρούβελης. Εξάλλου, ο Π. Κοµνηνός "Λακωνικά" (σελ. 202), την κατάληξιν οβα την παράγει από το λατινικόν AQUA "Πινικοβα Πίνω AQUA"».

Ο ιστορικός Ιερώνυµος Βογιατζής, τοποθετεί τη Νώνακρι που αναφέρει ο Παυσανίας στο Δρακοβούνι. Ο Αριστείδης Δημόπουλος γράφει:

«Μεταγενέστερα ονόµατα της Νωνάκριδος είναι Γλόγοβα, Βλόνοβα, Αλόγοβα, Γλένοβα, Γλόγλοβα, Δρακοβούνι αυτά τα ονόµατα έχω βρει σε διάφορα βιβλία για το χωριό µας.

»Η θέση του χωριού µας κατά την αρχαιότητα όπως µας λένε οι αφοί Κοντοέ στο Λεύκωµα της Γορτυνίας εκδόσεως 1937 και στη σελίδα 139 ήταν στην τοποθεσία "Συλλύβδα" όπου υπάρχουν πολλά ερείπια, και κατ' άλλους ευρίσκετο εις την θέσιν "Μήλιαρης" όπου έχουν βρεθεί λιθόκτιστοι τάφοι µε µικρά σπαθάκια.
Τώρα την Νωνάκριδα, ιστορικοί και χωρογράφοι την τοποθετούν στην Γλόγοβα (Δρακοβούνι).

»Ο Παυσανίας στα "Αρκαδικά" δεν αναφέρει τίποτε για το χωριό µας και για τα γειτονικά χωριά (γιατί τα σημερινά τους ονόματα είναι μεταγενέστερα), αναφέρεται όμως ιδιαίτερα στα ονόματα τριών κωµών, της Καλλίας της Δίποινας και της Νώνακρις. Οι τρεις αυτές κώµες συναποτέλεσαν την αρχαίαν αρκαδικήν Τρίπολη της οποίας οι κάτοικοι πήραν µέρος στον αποικισµό της Μεγαλόπολης. "Προσεγένετο δε και Τρίπολις ονομαζομένη Καλλία και Δίποινα και Νώνακρις". Έτσι ο ιστορικός Ιερώνυµος Βογιατζής, τοποθετεί την Καλλία στη Γλανιτσιά (θέση Αγία Παρασκευή), τη Δίποινα στην Κερπίνη και την Νώνακρι στο Δρακοβούνι, (περιοδικό Βύρων, Ιερωνύμου :Βογιατζή, σελ. 105). Επίσης ο Ιερώνυμος Βογιατζής, τοποθετεί την Αρκαδικήν Νώνακριν εις την Γλόγοβα και λέει συγκεκριμένα ότι "υπάρχουν υπολείμματα αρχαίας πόλεως ήτις ήτο ίσως η Νώνακρις, ουχί η Νώνακρις η προς δυσµάς Φενεού παρά τη οποία είναι υψηλός κρηµνός, εξ ού έσταζε το ύδωρ της Στυγός". (Περιοδικό Βύρων, 1874, σελ. 108). Την ίδια άποψη έχει και ο Νικ. Παπαχατζής στα Αρκαδικά του Παυσανία (εκδόσεων Ελευθερουδάκη). "Αυτή η Νώνακρις ήταν διαφορετική από τη γνωστή πολίχνη της Φενεάτιδος, παρά τα ύδατα της Στυγός" (σελ. 303 υποσηµ. 4). Την ίδια ακριβώς τοποθέτηση κάνει και ο Π. Παπαζαφειρόπουλος στο βιβλίο Μεθυδριάς, εκδ. 1883, σελ. 8. Επίσης το ίδιο πιστεύουν και πολλοί αρχαιολόγοι. Ο Δηµ. Θεοδωρόπουλος στη σελ. 17 του βιβλίου του, Η Κερπινή της Γορτυνίας αναφέρει πως "οι κάτοικοί της, Τριπολίτες, έφυγαν στον Πόντο". Ίσως στην Τρίπολη του Πόντου".

»Με την πρώτη διοικητική οργάνωση της Ελλάδος το 1836, καθωρίσθη ο γενικός Πίνακας των Δήµων και Κοινοτήτων του Κράτους. Εδώ υπήρχε το δεδομένο των τριών Κοινοτήτων (Δίποινα - Κάλληα - Νώνακρις) που ονοµάζοντο Τρίπολις να δοθεί το όνοµα Τρίπολις, αλλά λόγω µη συγχύσεως µε την σύγχρονη Τρίπολη, εδόθη το όνοµο Κλείτορ (από την ονοµασία του Αρκαδικού Κλείτορος). Επίσης, µε την αλλαγή των ονοµάτων των Κοινοτήτων την δεκαετία του 1930, η Νομαρχία ήθελε να δώσει στην Γλόγοβα το όνομα Νώνακρις, αλλά ο τότε Πρόεδρος (Μιχαλόνίαννης - Ιωάννης Σταματόπουλος), αντέδρασε λέγοντας "δεν θα ονομάσω το χωριό µου Ακρίδα" και έτσι πήρε το όνομα .Δρακοβούνι από το δικό µας βουνό Δρακοβούνι.

»Αυτά βρήκα σε ιστορικά κείµενα για τη Γλόγοβα. Εκείνο όμως που θα βοηθήσει να επιβεβαιωθούν τα ιστορικά κείµενα, οι παρατηρήσεις, και οι διάφορες απόψεις των ειδικών είναι οι ανασκαφές . που πρέπει να γίνουν εκεί που υπάρχουν µνηµεία και όπου οι κάτοικοι έχουν εντοπίσει, .σε διάφορα σηµεία του χωριού µας, τάφους  Κεραμοσκεπείς και λιθόκτιστους τάφους µε µικρά σπαθάκια στη θέση Μήλιαρη μαρτυρία του κ. Γιώργη Παπαδόγιαννη (Μερακόγιαννη)».

Το χωριό κάηκε δυο φορές κατά το παρελθόν από τον Ιμπραήμ το 1825 και από τους Γερμανούς το 1944 και έγινε γνωστό από τη νικηφόρα μάχη των ανταρτών κατά των Γερμανών στις 20.4.1944 κατά την οποία ο ΕΛΑΣ εξόντωσε ολόκληρη Γερμανική φάλαγγα. Το μνημείο που έχει στηθεί στη θέση «Βέλικα» θυμίζει στον επισκέπτη τη θυσία των αγωνιστών κατά του κατακτητή.

ΤΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Από το ανακαινισμένο ξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου, που χτίστηκε το 1840, η θέα είναι απέραντη προς το φαράγγι του Θεοκτίστου και το Χελμό. Στα όρια με την Κερπινή δεσπόζει μονότοξο πέτρινο γεφύρι, που μαρτυρά την απαράμιλλη τέχνη των μαστόρων της πέτρας που άφησαν τη σφραγίδα τους.

Η φύση είναι άγρια, απότομη και προκλητική για τους επισκέπτες, τους ορειβάτες και τους περιπατητές .


Προσθήκη νέου σχολίου

Το ArcadiaPortal.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά, συκοφαντικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.