Αντιπροσωπείες, σταθμοί αυτοκινήτων και συνεργεία στην Τρίπολη, 1900-1980 (pics)

Time to read
less than
1 minute
Read so far

Αντιπροσωπείες, σταθμοί αυτοκινήτων και συνεργεία στην Τρίπολη, 1900-1980 (pics)

Δεκέμβριος 05, 2017 - 14:00
3 σχόλια

Αφήνοντας οριστικά πίσω μας την εποχή των κάρων, των καροποιείων και των χανίων, ερχόμαστε στην εποχή των αυτοκινήτων, των συνεργείων αυτοκινήτων και των σταθμών αυτοκινήτων.

Το αυτοκίνητο εμφανίστηκε στην Ελλάδα στην αυγή του 20ού αιώνα ως ένα ακριβό σπορ των εύπορων μεγαλοαστών. Ωστόσο η κίνηση του οχήματος με βενζίνη και ηλεκτρισμό, συναντούσε σθεναρά εμπόδια λόγω της έλλειψης υποδομών και του κακού οδικού δικτύου.

Το 1908 η Τρίπολη είδε το πρώτο αυτοκίνητο χάρη στον γιατρό Θ. Γρηγορίου. Επρόκειτο για ένα αυτοκίνητο 2 θέσεων το οποίο αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες στα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης, που ήταν  γεμάτα με πολλές πέτρες και λακκούβες.

Λίγα χρόνια μετά την άφιξη του πρώτου αυτοκινήτου του γιατρού Γρηγορίου, άρχισαν να κυκλοφορούν κι άλλα, πάντα όμως  λιγοστά. Την εποχή εκείνη πριν από τον πόλεμο, αυτοκίνητο είχαν ο Λουκαΐτης με τα χρώματα, ο Χατζόπουλος ο γιατρός, ο Γ. Κωτσιόπουλος, ο Τράμπας, ο Χρ. Μήτσιας, οι αφοί Παναγόπουλοι, ο Άρης Παπαοικονόμου ο δικηγόρος και κάποιοι επαγγελματίες.

Καθώς η κίνηση των αυτοκινήτων αυξανόταν, άνοιξαν αντιπροσωπείες αυτοκινήτων κι άρχισε η πώληση ανταλλακτικών. Πρώτες βλέπουμε τις εταιρείες Γεώργιος Κωτσιόπουλος και Θ. Ζούζουλας και Σία με την αντιπροσωπεία «General Motors «, «ΑΘΗΝΑ» (Αθηναϊκή Αντ. Αυτοκινήτων), Χ. Μπόγδης και Σία. Έπειτα βλέπουμε τον Ασημάκη Μαχαίρα με την αντιπροσωπεία « Ford» αρχικά αλλά έπειτα είχε τρακτέρ και την αντιπροσωπεία της Mercedes  στην πλατεία Κολοκοτρώνη, κάτω από το σημερινό ξενοδοχείο «Αρκαδία», κι έπειτα στην οδό Β. Όλγας 8.

Το 1940 ο Ανδρέας Κωτσιόπουλος αναλαμβάνει την αντιπροσωπεία «Farco, Doge, Plymouth, Chrysler» στην οδό Μαυρομιχάλη.

Το 1950 ο Μήτσος Παπαδόπουλος στην Πλ. Κολοκοτρώνη είχε την αντιπροσωπεία αρχικά της Mercedes και έπειτα της Volvo.  

Το 1959 βλέπουμε τον Χρήστο Μήτσια να αναλαμβάνει την αντιπροσωπεία «DATSUN», την μετέπειτα «Nissan», και τα τρακτέρ «ZETOR» στην πλατεία Κολοκοτρώνη δίπλα από το ξενοδοχείο «Αρκαδία», την οποία συνέχισαν τα παιδιά του Ηλίας και Κώστας.

Ο Παναγιώτης (Τάκης) Παπαντωνίου στην οδό 28η Οκτωβρίου δίπλα από την Εθνική Τράπεζα την αντιπροσωπεία της Opel  και 2ο κατάστημα στην οδό Κωνσταντίνου ΙΒ’ (Εθνικής Αντιστάσεως δίπλα από το παλιό ανθοπωλείο Mimosa) αντιπροσωπείες Opel, Vandburg, Fiat, Morris Marina και πωλήσεις τρακτέρ.    

Την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων Triumph - Audi – Nsu είχαν οι Οικονομόπουλος και Τρύφωνας Θεοφιλόπουλος στην Κωνσταντίνου ΙΒ κάτω από το ξενοδοχείο «Ανακτορικόν». Και επίσης την αντιπροσωπεία της Chrysler ακριβός απέναντι (κτίριο Αναγνωστόπουλου).

Ο Χ. Θεοδωσόπουλος ήταν μαζί με τον Παναγιώτη (Τάκη) Μπίνη είχαν μαζί την «Volvo».      

Αρχές δεκαετία του 1970 οι αφοί Τάκης και Γεώργιος Μητρόπουλοι επί της οδού Σπετσεροπούλου (κρεοπωλείο Τσαντίλη) στην Πλατεία Πετρινού είχαν την αντιπροσωπεία της Fiat.

Οι αφοί Ιωάννης και Βασίλης Τζανής πήραν την αντιπροσωπεία της «Daihatsun» και έπειτα την «Mazda» στην οδό Γεωργίου Α’ 34 απέναντι από το Μαντζούνειο.

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 συναντάμε τον Δημήτρη Δεληγιάννη (Τζίμη) στην πλατεία Κολοκοτρώνη και Γρηγορίου Ε’ με την αντιπροσωπεία «Toyota».

Όταν χώρισαν την επιχείρηση, ο Χ. Θεοδωσόπουλος το 1976 πήρε την αντιπροσωπεία της VW Audi και ο Παναγιώτης (Τάκης) Μπίνης στην οδό Ναυπλίου και Ομήρων γωνία να έχει τις αντιπροσωπείες «Volvo» και «Mitsubishi».      

Την ίδια χρονιά επίσης  βλέπουμε την αντιπροσωπία αυτοκινήτων Renault του Τρύφωνα Θεοφιλόπουλου στην Κωνσταντίνου ΙΒ κάτω από το κτίριο Οικονομόπουλου.

Το 1979 o Λιαρόπουλος παίρνει την αντιπροσωπεία της Fiat στην οδό Ναυπλίου (Neoset). Την ίδια χρονιά ο Γεώργιος Πριόβολος παίρνει την αντιπροσωπεία της Alpha Romeo με μαγαζί στην οδό Κένεντι.  

Έτσι είχαν οι αντιπροσωπίες αυτοκινήτων έως τις αρχές της δεκαετία του 1980.

Με την έλευση των αυτοκινήτων ήρθαν καινούργια επαγγέλματα όπως τα συνεργεία αυτοκινήτων, οι σταθμοί αυτοκινήτων και ό,τι αφορούσε το αυτοκίνητο.

Οι σταθμοί αυτοκινήτων λειτουργούσαν ως μικρά συνεργεία -είχαν τρόμπες βενζίνης-, ως χώροι στάθμευσης των αυτοκίνητων και πλυντήριο αυτοκινήτων. Οι σταθμοί αυτοκινήτων και τα συνεργεία ήταν μεγάλα κτίσματα με μεγάλες ξύλινες πόρτες ώστε να μπαίνουν μέσα τα αυτοκίνητα. Το καλοκαίρι είχε πολύ ζέστη και το χειμώνα πολύ κρύο, γιατί έμπαινε αέρας από παντού. Τα δάπεδο ήταν χωμάτινο γεμάτο λάδια και γράσα. Μια αυτοσχέδια σόμπα που έκαιγε τα παλιά λάδια χρησίμευε για θέρμανση, ζεσταίνοντας  μόνο σε πολύ κοντινή απόσταση.

Στα συνεργεία γινόταν αποκλειστικά η επισκευή της μηχανής των αυτοκινήτων και των άλλων μερών. Υπήρχε το αφεντικό, δηλαδή ο ιδιοκτήτης του γκαράζ (ο μάστορας με την ποδιά), ο οποίος ήταν πάντα καθαρός, οι υπάλληλοι που κατείχαν τη δουλειά, τα απαραίτητα μηχανήματα και τέλος τα παιδιά φτωχών οικογενειών που έκαναν τη δύσκολη, τη βρώμικη δουλειά.

Το κάθε συνεργείο εξειδικευόταν στη μάρκα του,:Μερσεντές, Πλύμουθ, Κράισλερ, Μπιούικ κ.ά. Πολλές φορές επισκεύαζαν κι άλλες μάρκες αν μπορούσαν. Λόγω της έλλειψης δυσεύρετων ανταλλακτικών,  ο μάστορας αυτοσχεδίαζε ώστε να φτιάξει στο καμίνι και τον τόρνο το απαραίτητο ανταλλακτικό. Τα εργαλεία του γκαράζ βρίσκονταν όλα σε τάξη κρεμασμένα στον τοίχο. Κάτω από αυτά ο πάγκος με τη μέγγενη και δίπλα η πρέσα, αν υπήρχε. Όταν τελείωνε η δουλειά το βράδυ, τα εργαλεία καθαρίζονταν με πριονίδι και σπανιότερα με βενζίνη (γιατί κόστιζε ακριβά) κι έμπαιναν στη θέση τους.

Στους σταθμούς αυτοκινήτων υπήρχε ένας ειδικός χώρος με τα ανταλλακτικά  πρώτης ανάγκης όπως λουριά, τσιμούχες, βίδες, ρουλεμάν, λάδια μπουζί, βαλβολίνες κ.ά. Παράλληλα, λειτουργούσαν και πλυντήρια αυτοκινήτων.  Επισκεύαζαν τη μηχανή, τα φρένα, άλλαζαν ακρόμπαρα, φίλτρα, ημιαξόνια, ψυγεία, εξατμίσεις κ.ά.

Υπήρχαν και οι καροσερί αυτοκινήτων τα λεγόμενα φαναρτζίδικα, τα οποία αναλάμβαναν τις επισκευές στις λαμαρίνες των αυτοκίνητων και στη συνεχεία λειτουργούσαν και ως βαφεία αυτοκινήτων.

Το 1922 συναντάμε το πρώτο συνεργείο των Γ. Κωτσιόπουλου και Δ. Τράμπα, στο οποίο αργότερα μπήκαν συνέταιροι οι αφοί Ζούζουλα στην οδό Μαυρομιχάλη 6 έως το 1936. Έπειτα από τον θάνατο του Γεωργίου Κωτσιόπουλου το πήρε ο γιος Ανδρέας μαζί με το Μίμη Λαμπρινόπουλο έως το 1972.

Έπειτα  βλέπουμε το Χ. Αναγνωστόπουλο το 1923 , τον Ν. Φλώρο το 1925(; )Στην οδό Σπάρτης ( Γρ. Λαμπράκη ), τους Γ. Λούτο – Γ. Τσαγκλή το 1931 στην οδό Νικηταρά και Βασιλέως Παύλου (Εθνομαρτύρων). Τον Στράτο Κρυστάλη το 1932(;) στην αρχή της Λαγοπάτη (έπειτα το κράτησε η γυναίκα του Φωτούλα). Τον Χρήστο Μήτσια το 1935 με τον πρωτότυπο Σταθμό Αυτοκινήτων «Διεθνές» στην πλατεία Κολοκοτρώνη δίπλα από το ξενοδοχείο «Αρκαδία» (έπειτα το συνέχισαν τα παιδιά του Ηλίας και Κώστας).

Πάνω στη δουλειά, γίνονταν και αστεία, όπως στον σταθμό αυτοκινήτων του Χρήστου Μήτσια στην πλατεία Κολοκοτρώνη. Μια μέρα, μια ωραία κυρία που οδηγούσε μια Buick και έμενε στο ξενοδοχείο «Αρκαδία», αφού έκανε κράτηση για δωμάτιο ήρθε δίπλα στον σταθμό αυτοκινήτων για να το δώσει να το πλύνουν. Τότε λέει η πελάτισσα: «Κύριε Μήτσια, μπορείτε να μου πλύνετε το αυτοκίνητο;» και απατάει ο Χρήστος Μήτσιας: «Αμέσως, ωραία μου κυρία!». Τότε φωνάζει τον μικρό «piccolo, piccolo! (σσ: μικρέ, ήταν λίγο μετά τον πόλεμο και τα ιταλικά τα μιλούσαν οι παλιοί) κάνε μια πλύση στην κυρία μπρός και πίσω!»

Τότε η πελάτισσα αντέδρασε θυμωμένη: «Τι πράγματα είναι αυτά, κύριε Μήτσια, δεν ντρέπεστε όπως μιλάτε!», για να λάβει την απάντηση: «Μα, κυρία μου, με παρεξηγήσατε, για το αυτοκίνητό σας έλεγα, την ωραία Buick που έχετε!». Τότε ηρέμησε η πελάτισσα και έσκασαν όλοι στα γέλια.

Το 1938 περίπου, ο Δούρος Γιάννης αρχικά μαζί με το Στ. Δαγρέ διατηρούσαν συνεργείο στην οδό Β. Όλγας 38. Έπειτα από έναν χρόνο, ο Ιωάννης Δούρος συνεταιρίστηκε με τον αδερφό του Μίμη στην Ναυπλίου (Ελ. Βενιζέλου) δίπλα από το Χάνι του Ραδαίου. Ο Γιάννης έπειτα από χρόνια, όταν χώρισε από τον αδελφό του, άνοιξε για λίγα χρόνια στην πιο κάτω γωνία και ο Δημήτρης άνοιξε στην οδό Ναυπλίου με Παπαφλέσσα γωνία, ιδιοκτησίας Ιωάννου (ο Ιωάννου είχε λεωφορείο). Μέσα φιλοξενούσε τον Κούκο ο οποίος κατασκεύαζε ψυγεία και καρότσες. Όταν πέθανε ο Δημήτρης, το ανέλαβε ο αδερφός του Γιώργος.

Επίσης τη δεκαετία του 1930 βλέπουμε τους σταθμούς αυτοκινήτων των Ν. Αλιφέρη στην Βασιλίσσης Όλγας (Σπάρτης έπειτα από το στενό της Τηλέφου),ο  Ευστρ. Κρυστάλης και ο Δημήτρης Κακλαμάνος αρχή οδού Λαγοπάτη. Όταν πέθανε ο Στράτος το κράτησε η γυναίκα του Φωτούλα και μπήκαν συνέταιροι το 1964 οι Β. Γκάργκας και Δ. Μαντής και ο Δημήτρης Κακλαμάνος έγινε αυτοκινητιστής.

Ακόμα, υπήρχαν του Π. Κούγια, των Αφών Σαράντου Μιχαλόπουλου στην οδό Σιδηροδρόμου (Λαγοπάτη  και Αύγης), των Κωτσόπουλου και Ζούζουλα «Socobel» στην πλατεία Κολοκοτρώνη στη θέση που μετά έγινε το ξενοδοχείο «Σεμίραμις», του Γεωργίου Έλ. Σαρδή δίπλα από το ξενοδοχείο «Καινούργιον», Φ. Σερετόπουλου, Π. Σταυρόπουλου και του Νικ. Φλώρου.

Άλλα συνεργεία ήταν: του Γ. Σαρδή, το 1939(;) του Μαστρομήτσου Κοκκώνη με τους αφούς Μιχαλόπουλου στην οδό Αύγης και Λαγοπάτη. Έπειτα από έναν χρόνο μπήκε συνέταιρος ο Παπαγιαννάκος.

Ο Σταύρος Δαγρές μόνος του πλέον στην οδό Βασιλίσσης Όλγας (Σπάρτης) έπειτα από το στενό Νικάρχου. Ο Σταύρος Δαγρές συνεταιρίστηκε για κάποια χρόνια με τον Νίκο Διακόπουλο στην οδό Σπάρτης.

Ο Πολύβιος Κοσκινάς στην οδό Σπάρτης, οι Ιωάννης, Δημήτρης και Σωτήρης Χριστόπουλοι το 1949(;) στην οδό Καλαμών 34 μετά το παζάρι.

Ο Β. Αγγελάκος στην οδό Καλαμών 32 και στην οδό Ελ. Βενιζέλου, οι  Δημήτρης Καρνέζης-Σπήλιος Νικήτας είχαν Σταθμό Αυτοκινήτων στην Ναυπλίου 63, ο  Ανδ. Κωτσόπουλος στη Μαυρομιχάλη 8 (μετά από χρόνια ανέλαβε ο γιος του Γεώργιος), ο  Γ. Τσαγκλής στην Νικηταρά 5, μόνος του πλέον (αφού είχε χωρίσει από τον Γ. Λούτο).

Ο Σταύρος Κοκκίνης στην οδό Ερ. Σταυρού.

Οι αφοί Μικρούλη στην οδό Μεταμορφώσεως και Αγίου Νικολάου και στη δεκαετία του ‘60 στην οδό Ναυπλίου.

Ο Θεόδωρος Κουτσουμπός στην οδό Ναυπλίου στον συνοικισμό.

Ο Γ. Καρακάσης μαζί με τον Τσαγκλή αρχικά στην οδό Νικηταρά.

Ο  Ι. Κοροδήμος είχε σταθμό αυτοκινήτων στην Β. Όλγας 33, οι αφοί Προκοπάκη στην πλατεία Ανεξαρτησίας μαζί με το Κ. Λυμπερόπουλο ή Μούση. Ο Βασίλης Χαϊδούτης συναιτερίστηκε με τον Λυμπερόπουλο (Μούσης) όταν χώρισε από τους Αφούς Προκοπάκη και πήγαν στην αρχή Ναυπλίου (Βάγια). Όταν χώρισαν ο Βασίλης Χαϊδούτης συνέχισε στην οδό Σπάρτης. Και ο Λυμπερόπουλος είχε στην οδό Ναυπλίου (στου Βάγια) και τέλος στην οδό Σπάρτης τη δεκαετία του ‘80.

Ο Προκοπάκης συνεταιρίστηκε με το Γεωργόπουλο και είχαν βενζινάδικο και σταθμό αυτοκινήτων.

Οι  Λούτζης και Τσιαγκλής Ο.Ε. είχαν σταθμό αυτοκινήτων στην Β. Παύλου, οι Παναγιώτης και Δημήτρης Δεληγιάννης είχαν σταθμό αυτοκινήτων στην οδό Λαγοπάτη και Μεταμορφώσεως.

Ο Ανδρέας Σταθόπουλος είχε σταθμό αυτοκινήτων στην οδό Ναυπλίου.

Ο Δημήτρης Σδράλας δραστηριοποιήθηκε αρχικά στην Ερυθρού Σταυρού (1960) και έπειτα στην πλατεία Άρεως 1968 και στην οδό τέρμα Αγίου Γεωργίου (1974).

Άλλα συνεργεία: ο Κ. Λύκος συνεργείο οδό Παπαφλέσσα και Κιλκίς, ο Γεώργιος Τραχανάς (Μαντζάγριος) στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου, οι Β. Γκάργκας και Σπύρος Πιτερός στην αρχή της Λαγοπάτη και μετά το 1989 ο Σπύρος Πιτερός συνέχισε μόνος του, ο Κ. Χλέπας στην οδό Ναυπλίου πίσω από το βενζινάδικο της Texaco, και ο Νίκος Διακόπουλος αρχή της  Ελ. Βενιζέλου μετά το συνέχισε ο Γεώργιος Πετρόπουλος (Κόζης).

Ακόμη: Ο Ν. Δημητρόπουλος στην οδό Μεταμορφώσεως. Ο Μίμης Λαμπρινόπουλος. Οι Κούβαλης και Λάχανης στην οδό Λυκούργου. Οι Δ. Σταθόπουλος και Ι. Μίσιας είχαν συνεργείο στην οδό Ναυπλίου.

Μηχανουργοί με Τόρνο ήταν οι Χρήστος Γιόκαρης οδό Λαγοπάτη, ο Χρήστος Κούβελης και έπειτα ο γιος του Κώστας στην οδό Ελ. Βενιζέλου, ο Κώστας Ρουσιώτης, ο Φώτης Κυλερτζής στην οδό Μεταμορφώσεως και Λαγοπάτη γωνία, ο Εμμανουήλ Ευθιμάκης, οι αδελφοί Ευθύμιος και Χρήστος Καραλής.

Βαφεία αυτοκινήτων είχαν οι Ιωάννης Σαλαπάτας στην οδό Ναυπλίου και έπειτα στην οδό Αμυκλών, οι Βασίλης και Γεώργιος Κανελόπουλος στο παλιό ΚΤΕΛ μέσα και έπειτα στην οδό Σοφοκλέους, οι αφοί Μελενίκου στην οδό Αταλάντης και ο Δημήτρης Ταλαγάνης στην οδό Σπάρτης.

Στα φρένα είχαν ειδικότητα οι Κώστας και Χάρης Βαρβατσούλης ειδικότητα στα φρένα αυτοκινήτων στην οδό Ναυπλίου.

Ο Ιωάννης Ξελησιαχτής στην αρχή της Λαγοπάτη με ειδικότητα στα ψυγεία αυτοκίνητων. Οι αφοί Κουλολιά πίσω και κάτω από την Κάρτσοβα και πίσω από τον προσφυγικό συνοικισμό με μεγαλύτερη ειδικότητα στα γεωργικά μηχανήματα.

Στις σούστες είχε ειδικότητα ο Φώτης Μαρούδας στην οδό Ναυπλίου.

Αμαξώματα - καρροσερί

Ο Γ. Κούκος στην οδό Ναυπλίου ανέλαβε τον σταθμό του Δούρου ήταν ειδικός και στα υδραυλικά των αυτοκινήτων. Επίσης ήταν οι αφοί Μποσινάκη, ο Αριστ. Τζάτζος, ο Κοκοσούλης Γ. στην οδό Ναυπλίου (συνοικισμό). Ο Νίκος Δημητρόπουλος στην οδό Μεταμορφώσεως 10. Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος ή Χλαπ στην οδό Ναυπλίου στον συνοικισμό, ο Σωτ. Κιτσόπουλος στην Κύπρου 40 και στην οδό Σπάρτης. Το 1960 ο Ρούλης Βασιλόπουλος και ο Χ. Γλίνος στην οδό Αύγης είχαν επίσης ειδικότητα, στις εξατμίσεις και ψυγεία. ο Δημήτρης Σύριος στην οδό Αγίου Νικολάου. Ο Σταυράκης στην οδό Ναυπλίου, ο Χ. Καλομιτσίνης στη Ναυπλίου 33 ειδικότητα και σε ψυγεία - εξατμίσεις, ο Ιωάννης Ζούζουλας στην οδό Ναυπλίου στον συνοικισμό, ο Κρεκούζος στην οδό Ναυπλίου.  Οι Γεώργιος Καρύδης και Ιωάννης Αποστολόπουλος είχαν  ειδικότητα στις ξύλινες καρότσες στα φορτηγά στην οδό Γρ. Λαμπράκη (αρχή) και μετά στην οδό Ναυπλίου.

Μετά τον πόλεμο ανταλλακτικά αυτοκινήτων πουλούσαν οι Ι. Δούρος και Σ. Δαγρές στην οδό Β. Όλγας 38, Κατσιαμπής και Σία στην πλατεία Κολοκοτρώνη 24, Μήτσιας Χρήστος επίσης στην πλατεία Κολοκοτρώνη, Μιχ. Μπακόπουλος στην οδό Επισκόπου Ανθίμου, Δ. Σούντρης στη Γεωργίου Α’ 14, Β. Τζανής στη Γεωργίου Α΄ 34, Χαρ. Φιλόπουλος με το Ανδρέα Παναγιώταρο στη Ναυπλίου 14 μετά από λίγα χρόνια μπήκε στην επιχείρηση ο Ανδρέας Παπαδημητρίου, ο Ευστράτιος Κρυστάλης στην αρχή της οδού Λαγοπάτη, ο Γ. Κάλλας ανέλαβε την αντιπροσωπεία «Shell» στην πλατεία Αγίου Βασιλείου (νοτιοδυτικές καμάρες) και ανταλλακτικά αυτοκινήτων. Έπειτα από χρόνια μεταφέρθηκε στην Γεωργίου Α’ και Π. Πατρών. Ο Ευάγγελος Δανιγγέλης είχε ανταλλακτικά αυτοκινήτων στην αρχή της Γεωργίου Α’ στο οίκημα Αθανασιάδη. Ο Δ. Σταυρούλης στην πλ. Κολοκοτρώνη 24 δίπλα στην είσοδο του ΚΤΕΛ. Οι Κωτσιόπουλος και Ζούζουλας στην Γεωργίου Α’ και Παλλαντίου γωνία ανταλλακτικά αυτοκινήτων και τρόμπα βενζίνης, ο Μήτσος Τράμπας είχε υπόγειο στην πλατεία Αγίου Βασιλείου (νότιες καμάρες) με ανταλλακτικά αυτοκινήτων και τρόμπες με βενζίνες στο πεζοδρόμιο.

Βουλκανιζατέρ είχαν οι Χρ. Μήτσιας στην πλ. Κολοκοτρώνη, Σωτ. Παραδείσης στην οδό Ναυπλίου 17, Δ. Σούντρης στη Γεωργίου Α΄ 14, Βασ. Τζανής στην Γεωργίου Α’34, ο Σταύρος Δημάκος στην οδό Ναυπλίου, ο Γ. Τσουτσάνης κάτω από το Μέγαρο του Ταχυδρομείου, οι Βασίλης Πουλιέρης και Π. Πολύδορας στην Πλ. Κολοκοτρώνη, οι αδελφοί Νικόλαος και Γεώργιος Δημόπουλος.

Ηλεκτρολόγοι αυτοκινήτων ήταν οι Γ. Περδίου (ο «εξαδάχτυλος») στην Ελευθερίου Βενιζέλου και Παπαφλέσσα,  Σαράντος Γιόρμας στην οδό Ελ. Βενιζέλου, Γεώργιος Δεμερούκας στην Πλ. Κολοκοτρώνη, Χ. Ταλούμης οδό Νικηταρά, Σωτ. Καλκάνης οδό Λαγοπάτη, Δημήτρης (Τζίμης) Ασημακόπουλος στην Ελ. Βενιζέλου και έπειτα στην οδό Ζαλόγγου, Θεόδ. Μεγρέμης οδό Ναυπλίου με γωνία για εργατικές κατοικίες, Δ. Τασιγιαννάκης Αλεξ. Ραγκαβή, Κ. Σιάκουλης στην οδό Ναυπλίου, Γ. Αντζάς στην οδό Ναυπλίου και Λυκούργου απέναντι από το νεκροταφείο Μεταμόρφωση του Σωτήρος, Αργ. Αντζάς στην Ελ. Βενιζέλου και ο Ι. Αναστόπουλος στην οδό Τηλέφου.  

Μαζί με το τα αυτοκίνητα, άνοιξε ένα καινούργιο επάγγελμα, εκείνο του ταπετσιέρη. Ο ταπετσιέρης κατασκεύαζε την ταπετσαρία και τα καθίσματα των αυτοκινήτων. Παλιός ταπετσιέρης απαντά ο Ι. Ξηρέας στην οδό Παλαντίου 7.  Έπειτα, βλέπουμε τον Δημάκη με συνεργάτη τον Καραμάνη στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου.

Υπήρχε σύλλογος επισκευαστών αυτοκινήτων. Τα μέλη του ήταν 8 αλλά, σύμφωνα με το καταστατικό, απαιτούνταν 9 μέλη. Για να ξεπεραστεί το εμπόδιο εντάχθηκαν στον σύλλογο και οι ποδηλατάδες. Προστάτης τους ήταν ο Άγιος Χριστόφορος. Στον Σύλλογο Επισκευαστών Αυτοκινήτων πρώτος πρόεδρος ήταν ο Γεώργιος Κωτσιόπουλος και αντιπρόεδρος ο Ηλίας Μιγγόπουλος. Ο σύλλογος αδρανοποιήθηκε με τον πόλεμο. Έπειτα, επανιδρύθηκε το 1960-65. Πρώτος  πρόεδρος ήταν ο Κ. Ρουσιώτης και δεύτερος αιρετός ήταν ο Νικήτας Σπήλιος. Όμως πάλι δεν λειτούργησε. Το 1978 επανιδρύθηκε και μετονομάστηκε σε «Σωματείο Πρακτικών Μηχανικών Τριπόλεως» με πρώτο  προσωρινό πρόεδρο τον Σπύρο Πιτερό, το 1979 αιρετό πρόεδρο τον Νικήτα Σπήλιο, τρίτο  τον Κ. Βαρβατσούλη και τέταρτο τον Σπύρο Πιτερό.

Στην εορτή τους στην εκκλησία Άγιο Προκόπη (Φτέρη) όπου φύλασσαν την εικόνα, στηνόταν μεγάλο γλέντι και χορός.

Ευχαριστώ για τις πληροφορίες τον αείμνηστο Γεώργιο Κωτσιόπουλο, τον Σπύρο Πιτερό, τον Ιωάννη Σαλαπάτα, τον Δημήτριο Ασημακόπουλο, τον Αργύρη Αντζά, τον Δημήτριο Τασιγιαννάκη.

Το φωτογραφικό αρχείο είναι ευγενική προσφορά του ΕΔΙΑΠ, του Σπύρου Πιτερού, του Τρύφωνα Θεοφιλόπουλου, του Ηλία Τζανή, της Μαριάννας Φιλοπούλου. Επίσης, παρουσιάζονται φωτογραφίες από διαφημίσεις εποχής και από το προσωπικό μου αρχείο.

Οπωσδήποτε, θα υπάρχουν στο κείμενο λάθη και παραλείψεις, που δεν έχουν γίνει σκόπιμα. Γραπτές πηγές δεν υπάρχουν και οι μαρτυρίες είναι προφορικές.

ΧΡΗΣΤΟΣ Η. ΜΗΤΣΙΑΣ

Για να επικοινωνήσετε με τον κ. Μήτσια στείλτε του email στο xristoshmitsias@hotmail.com


3 Σχόλια

Μηχανουργοί με τόρνο ήταν επίσης και οι αδελφοί Ευθύμιος και Χρήστος Καραλής και βουλκανιζατέρ είχαν από τότε και οι αδελφοί Νικόλαος και Γεώργιος Δημόπουλος

Προσθήκη νέου σχολίου

Το ArcadiaPortal.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά, συκοφαντικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.